Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Elfsteden 2-daagse

Een alternatieve fiets Elfstedentocht Tegenwoordig is het bij ons de traditie om met Koningsdag ergens een paar dagen heen te gaan. Dit jaar was de keuze gevallen op Friesland. Harlingen op precies te zijn. Dan konden we, Nore en ik, gaan fietsen. Dat was niet tegen dovemansoren gezegd. Meteen ontstond het idee om de Elfstedentocht in twee dagen te fietsen. Ik had deze al twee keer in de winter gereden en dat was me goed bevallen. Ik maakte de routes een beetje aan de hand van de ritten die ik al gereden had maar paste deze her en der wat aan. Dag 1, het noorden De eerste dag zou het nog niet opschieten wat aantal steden betreft. Na vertrek in Harlingen kwamen we nog in Franeker, Dokkum en Leeuwarden. Voor we vertrokken maakte we ons nog druk om de kleding want het zou niet zo warm worden als eerst was aangegeven en we hadden alleen kort-kort bij ons, gelukkig wel met arm- en beenstukken. Toe we op pad gingen viel het eigenlijk wel mee, de arm- en beenstukken waren wel nodig, maar ec...

Fietsseizoen 2023 is begonnen

Fietsseizoen 2023 is goed begonnen. Het jaar is slechts twee dagen oud en ik heb er al evenzoveel ritten op zitten. Op nieuwjaarsdag ging ik naar de duinen. Voor die dag stond er ook een training gepland in JOIN . Eerst moest ik twee sets van 3x5 minuten kracht afwerken, wat tegen de wind in prima te doen is.  In de duinen werd ik nog hard ingehaald door een jongetje in een korte broek. Aan zijn shirt te zien zou hij zich zelf nog wel tegen komen op de terugweg want hij kwam uit het Westland. En zo voor de wind is het altijd gemakkelijk. Zelf deed ik het rustig aan, ik moest met mijn hartslag op de grens van zone D1 en D2 blijven. Dan rij je wat rustiger maar de ervaring leert me dat ik van langzaam rijden uiteindelijk harder rijden en mijn duurvermogen wordt beter. Na de duinen reed ik via Leiden weer na Zoetermeer. maar niet voor dat ik nog 5 korte sprints had afgewerkt. 10 seconden alles geven en dan 50 seconden rust. Dat was eigenlijk een hele lekkere blok.   2 januari, r...

4-Stedentocht

In een grijs verleden had ik het idee om een toertocht te maken welke door de vier grote steden ging. Zo gezegd, zo gedaan. Uiteindelijk fietste we met zes man een 200 km lange tocht door Den Haag, Rotterdam, Utrecht en Amsterdam. De route ging in de steden langs kenmerkende plaatsten. We fietste dus over het Binnenhof, langs de Euromast, onder de Domtoren door en langs de Amsterdamse grachten. Tussen de steden door reden we door het landelijke Groene Hart langs de Hollandse IJssel en de Vecht. De deelnemers van toen zijn er nog steeds enthousiast over. Bij de Hofvijver Nieuwe versie Na zoveel jaar ging ik weer aan de slag met deze tocht. Ondertussen had wat nieuwe mogelijkheden gevonden om op te nemen in de route. Na een hoop puzzelen en wat verkennen in de steden kwam ik op een nieuwe, wel wat langere route uit. Den Haag In de Hofstad blijft het Binnenhof natuurlijk van de partij. Maar daar kwam wel het nodige bij zoals het Haagsebos, Paleis Noordeinde en het Vredespaleis. Na Den Haa...

A12 training

  Het is weer wintertijd. Dus wat doe je dan als je doordeweeks wilt trainen op de fiets? Vele duiken tegenwoordig dan op de rollen, al dan niet met Zwift. Leuk als het met bakken uit de lucht komt, maar wanneer het zoals vandaag gewoon droog is en niet al te koud dan kan je ook gewoon buiten fietsen.   Wat ik dan vaak doe is heen en weer rijden langs de A12. Dat is gewoon gemakkelijk. Lekker rechtuit en niet veel last van ander verkeer. Je kan lekker doorrijden. Je kan op wat vaste punten een sprintje trekken. Bij de Rotte heb je nog een klimmetje. De route is over het algemeen goed verlicht, alleen het stukje bij de Rotte is donker, maar prima te doen. Sommige zullen dit saai vinden. Maar dat is het helemaal niet. Vandaag deed ik het “lusje” maar één keer. Maar je kan hem ook twee keer doen. Of als dat te veel is anderhalf keer.

Rotte & Brienenoord

  Het moet niet gekker worden. Maar vandaag heb ik weer gefietst. Een wat korter ritje dan gisteren en eerst tegen de wind in. De planning was een rondje Rotte en als het lekker ging zou ik nog de Van Brienenoordbrug mee pakken. Via Oosterheem verliet ik Zoetermeer. Reed door de Kruisweg richting de Rotte. Ik blijf me verbazen over de grote hoeveelheid fietsers die nog steeds door het industrieterrein inclusief verkeerslicht richting de A12 rijden. Zo ook nu. Ver voor me reed een man en bij de A12 keek hij verbaasd naar me waar ik vandaan kwam. Ik vond dit leuk, een beetje parcourskennis.   Sinds de Coronacrisis zijn er een hoop nieuwe fietsers op de weg. Maar die Herben een hoop te leren. Geeft niet, advies is om je bij een club aan te sluiten dan krijg je veel tips en trucks, maar bovenal leer je ook een hoop nieuwe en fijne routes kennen. Dan alleen maar langs drukke wegen rijden. Maar goed, ik was aan het fietsen, langs de Rotte. Erg soepel ging het niet. Mijn benen deden ...

Omloop van de Krimpenerwaard

Fietsen door de Krimpenerwaard is een genot. Mooi landschap, lange rechte en rustige wegen door de polder. Maar ook slingerwegen langs de Vlist of over de rivierdijken langs de Lek en Hollandse IJssel. Dit rondje is geschikt voor de sportieve fietser die lekker wilt doorrijden. Of voor de wielertoerist die rustig om zich heen wilt kijken.

Dwars door Nederland

Vandaag zag ik een herinnering langskomen van één van de mooiste tochten die ik heb gereden, van Zoetermeer naar Enschede. Nog kijk ik terug op een mooie dag. Eindbestemming was toen een familie bezoek. Vanaf Enschede ging het weer meteen trein huiswaarts. Ook dat was een bijzondere rit. In verband met werkzaamheden reed de trein vanaf Amersfoort non-stop naar Schiphol, niet over Amsterdam Zuid, maar via Amsterdam Centraal waar niet werd gestopt. En, zoals mijn Strava laat zien, het was bijna kaarsrecht door Nederland.

Op de zondagmorgen door de duinen

Virtuele Ronde van Nederland - 10e etappe Nu is het op zondagochtend door de duinen fietsen niet zo bijzonder. Ik heb het al vaker gedaan en ben ook niet de enige. Het hele jaar door, in weer en wind, zie je op de zondagochtend groepjes wielrenners en wielertoeristen door de duinen rijden. Maar vandaag ging ik niet vanaf De Brug, of solo. Maar nu ging één van mijn korfbalmaten mee, Daniel. Door het Corona virus ligt ook het hele korfballen op zijn gat, nog meer dan het wielrennen eigenlijk. En omdat je toch wat wilt doen ga je maar fietsen. Omdat ik verwachte dat het wel eens druk kon zijn onderweg wilde ik niet te laat weg. Om 8 uur stipt verzamelde we bij Phoenix en gingen op Wassenaar aan. Maar niet voor Daniel zijn helm thuis had opgehaald. Op de Voorweg wilde Daniel meteen volg gas vertrekken maar ik maande hem tot rust, ik wist tenslotte wat er ging komen. Met een getemde Daniel reden we de gebruikelijke route via Wassenaar en Meijendel naar Katwijk.  Onderweg in de duin...

Uitwaaien in de duinen

Virtuele Ronde van Nederland, 7e etappe Na wat dagen niet te hebben gefietst ging ik vanavond even buiten spelen. Dat ik niet had gefietst had een goede reden, na 17 jaar was het hoog tijd om de onderdelen van mijn racefiets te vervangen. Dat heb ik op mijn gemak gedaan, niet over haast met als gevolg dat ik nu op pad kon met een fietst die voelde als nieuw. Het schakelen ging direct, en het remmen ook. Ik was blij en vol goede moed ging ik op pad. Voor de verandering ging ik nu via de Meerpolderdijk naar de Voorweg. Een route die ik in de toekomst vaker zal nemen denk ik. Er stond een stevige bak wind ergens uit het noorden. Dat was af en toe stoempen. Hoewel, met de nieuwe onderdelen was dit stoempen geruisloos. Zonder geratel en gekraak. Langs de Vliet was het vol tegen de wind. Maar ik reed daar wel door maar niet in het rood. Door de luwte van de Horsten ging het op de duinen aan. Wat me opviel waren de vele, vaak niet zo geoefende fietsers, die in korte broek op pad waren gegaan....

Zonnestralen in het Groene Hart

Het was een mooie zonnige dag. En ik had vrij. Genoeg reden om dus op pad te gaan met de racefiets. Vandaag besloot ik het Groene Hart in te duiken, een beetje richting Leidmuiden of zo. Met die instelling ging ik op pad. Onder het fietsen zou ik mijn route wel verzinnen. Uiteindelijk ging ik richting Hazerswoude om daar de Rijn over te steken en zo door de uitgestrekte polders richting Woubrugge te gaan. Hoewel het nog winter is, zat het voorjaar al in de lucht. De sneeuwklokjes die al waren opgekomen, de vogels die als een stel hitsige pubers druk met elkaar bezig waren maar bovenal de geur van het voorjaar. Dankzij het mooie weer waren er veel fietsers op pad. Na lange tijd nam ik weer eens de Ruigekade richting Woubrugge om daarna langs de Braassemermeer richting Langeraar te gaan. Ik genoot volop van alles om me heen, zeker na een drukke periode op het werk was ik hier hard aan toe. Ondertussen had ik besloten om via Nieuwveen richting De Kwakel te rijden om vanaf daar het Jaagpad...

De laatste jacht, één om door een ringetje te halen.

Vandaag was alweer de laatste Vossejacht van het seizoen. En ik moet zeggen dat het er één was om door een ringetje te halen. Voor vertrek was het clubhuis al ingericht voor de prijsuitreiking na afloop. Maar voor het zover was moest er eerst gefietst worden. De laatste jacht was uitgezet door Dick met assistentie van Joyce. Nu heb ik door oo te letten in het verleden al eens een jacht, uitgezet door Dick gewonnen. Dus is was vandaag erg scherp. Bij de jachten van Dick is het zaak om goed op te letten en af en toe je eigen weg te gaan. Vanaf de start bij het clubhuis ging ik meteen volgas de goede kant op terwijl achter me nog werd getwijfeld. Ik reed nu als nummer 2 en verwachtte snel ingehaald te worden. Maar dit duurde langer dan ik dacht. Uiteindelijk kwam ik in een grote groep en reden we via de Kniplaan naar de Vliet. Voor het erf van Adrie stond een zoekpijl, maar dit alles zonder controle. Verder langs de Vliet met nog wat lusjes her en der ging het via Leidschendam...

De Pikojacht

Vandaag stond de tiende jacht op het programma. De Pikojacht. Uitgezet door Ruud, bijgestaan door Franco. Als Ruud een jacht uitzet dan weet je één ding zeker. Er zit een berucht bosje in ergens langs de A13. Waarom Ruud daar altijd zo graag komt is voor mij een vraag, maar feit is wel dat er altijd veel tissues op de grond liggen. Ondanks het mindere weer, of misschien juist dankzij het mooie Vossejachtweer, stonden er vandaag 65 Vossejagers aan de start. Dit bericht bekijken op Instagram #raceday #@vossejachtzoetermeer Een bericht gedeeld door Patrick Coers (@fietspat) op 12 Jan 2020 om 12:05 (PST) Na de gebruikelijke rituelen gingen we op pad, juist op het moment dat het begon te regenen. Maar ja, je bent Vossejager of je bent het niet. Vanaf de start ging het vol gas tegen de wind richting de Waaierbrug. Hoewel ik achterin was gestart reed ik vrij vlot, in de wind, naar het midden van het peloton. Via het Westerpark, nog ...

De Bijlmer, modder en een lekker gevoel

Gisteren was de 9e Vossejacht van het seizoen. Voor mij was dit pas de vierde jacht. Voor mijn gevoel was dit wel mijn beste jacht. Hoewel ik, door goed geluk vorige week achtste was geworden, was ik nu "pas" tiende. Verschil was dat ik nu ook als tiende bij de vos was in tegenstelling tot vorige week. De jacht was deze keer niet vanuit Zoetermeer maar vanuit Ouderkerk aan den Amstel waar we te gast waren bij onze huissponsor Wieleroutfits.nl . Dit bericht bekijken op Instagram Vandaag zijn we gast bij @wieleroutfits in Ouderkerk a/d Amstel voor de 9e jacht Een bericht gedeeld door Zoek de Vos (@vossejachtzoetermeer) op 5 Jan 2020 om 12:17 (PST) Onder iets andere omstandigheden dan we gewend zijn werd de inschrijving verzorgt. Uiteindelijk kwam het allemaal goed en konden we, iets later dan normaal, met 50 jagers op pad voor het grote onbekende. De jacht was uitgezet door John en Martijn. Met mijn ervaring weet ik dat je bij die twee altijd op je hoede moet zijn voor li...

Het regent, Tijd om te fietsen!

Of het nou met goede voornemens te maken heeft of niet, dat weet ik niet maar een feit is wel dat ik vandaag zou fietsen. Regen of geen regen. Dus zo gezegd, zo gedaan. Na het middaguur ging ik nog eens op pad. Hoewel het niet echt koud was, kleedde ik me warm aan. Regenjasje aan en op pad dan maar. Voor de zekerheid had ik zelfs mijn fietslampjes meegenomen. Een route had ik niet echt in mijn hoofd zitten. Gewoon een beetje rondom Zoetermeer fietsen zonder verkeerslichten. Dat is tegenwoordig geen echte uitdaging meer maar wel leuk. Vanaf huis zette ik koers naar de Geerpolder. Via Stompwijk nam ik de Stompwijkseweg. Ondertussen begon het wat harder te miezeren. Heerlijk. Ik was in mijn element. Wederom moest ik concluderen dat de spatborden op mijn racefiets een prima investering zijn. Geen natte waterstraal in mijn bilspleet. Ik was er blij mee. Waar ik ook blij mee was waren mijn lampjes. Na een lusje Vlietland reed ik via Wilsveen en de Voorweg weer naar Zoetermeer. Vanwege...

Storm, regen en modder. Een mooie 10e Vossejacht

Dit weekend was het behoorlijk nat. En het waaide behoorlijk. Voor zondag stond de Vossejacht op het menu dus ik was in mijn nopjes. Met de storm, regen en de door de uitzetter beloofde modder zou het een mooie en vooral zware jacht worden. Dat zijn de dingen waar ik wel van hou, een beetje zware jacht. Terwijl we in het clubhuis verzamelde waar het drukker en drukker werd kwam uiteindelijk slechts één van de uitzetters opdraven. Wat wilde het geval? de regen had zijn invloed gehad op de pijlen en de uitzetters waren genoodzaakt om op de zondagochtend de complete jacht opnieuw uit te zetten. Hulde.

Doelstellingen

Het is niet ongebruikelijk dat je voor het nieuwe jaar goede voornemens hebt. Stoppen met roken, afvallen en al dat soort ongein. Fietser hebben er ook een handje van. Ze maken vaak lijstjes met wat of hoeveel ze een komend jaar gaat fietsen. Ik doe daar zelf fanatiek aan mee. Zo had ik voor het afgelopen jaar drie doelstellingen. De eerste was om in ieder geval één tocht van 250 km te maken. Met de klassieker Zoetermeer-Zeeland heb ik dat doel gehaald. Bijkomend kon ik het "fietsen over de Zeelandbrug ook meteen afstrepen.

Gegokt en verloren

De eerste Vossejacht van 2019 was voor mij geen succes. Niet dat de benen slecht waren, in tegendeel. Ik had gegokt en verloren. Maar om het niet te verwarrend te maken zal ik bij het begin beginnen. De jacht was uitgezet door de familie Verstegen/De Jong waarbij je wel ons plechtig had beloofd dat we het ergste van ergste modder voor onze kiezen zouden krijgen. Ik was benieuwd. Onder leiding van Karin en Je wel reden we naar de start. Zoals verwacht gingen we via het MTB parcours waarbij op een stuk single track bij Snowworld de eerste controle stond. Ondanks dat ik met mijn crosser reed wist ik dit nog grotendeels fietsend af te leggen. In tegenstelling tot veel jagers die technisch nog wel wat leren. Daarna ging het via het Westerpark richting de A12 waar de gaskraan open ging maar ik prima mee kon komen. Bij Nootdorp stond langs de afrit de tweede controle. Een groepje Piko mannen die dachten een stuk land over te slaan hadden nu in plaats  van een voorsprong een achtersta...

Laagvliegen op een zaterdagochtend

Nu was er jaren geleden bij mijn fietsclub al een groepje snelle mannen die op de dinsdag- en donderdagavond al “gezellig” met elkaar een rondje fietste. Wat harder dan anders. In de loop der jaren is de samenstelling van dit peloton de nodige keren veranderd. Waren het eens de junioren die de boventoon voerde, later kwamen er steeds wat andere bij. Nu diende zich een nieuwe generatie “laagvliegers” zich aan die wel zin hadden in wat meer structuur. Zo was er in november een bijeenkomst waar de nodige afspraken waren gemaakt. Één van de afspraken was het fietsen op zaterdag. Er werd afgesproken om vanaf het nieuwe jaar met de A-groep ook op zaterdag te rijden. Het nieuwe jaar was aangebroken, ik kon kon toevallig fietsen, dus ik was van de partij. Terwijl ik nog in bed lag had ik wel in de gaten dat het stevig waaide. Een blik op mijn weer app leerde me dat het met windkracht 4 waaide uit het noordwesten. Gunstig gezien het rondje wat we hadden gepland. Het idee was duinen, ringvaar...