Laagvliegen op een zaterdagochtend

Nu was er jaren geleden bij mijn fietsclub al een groepje snelle mannen die op de dinsdag- en donderdagavond al “gezellig” met elkaar een rondje fietste. Wat harder dan anders. In de loop der jaren is de samenstelling van dit peloton de nodige keren veranderd. Waren het eens de junioren die de boventoon voerde, later kwamen er steeds wat andere bij. Nu diende zich een nieuwe generatie “laagvliegers” zich aan die wel zin hadden in wat meer structuur. Zo was er in november een bijeenkomst waar de nodige afspraken waren gemaakt. Één van de afspraken was het fietsen op zaterdag. Er werd afgesproken om vanaf het nieuwe jaar met de A-groep ook op zaterdag te rijden. Het nieuwe jaar was aangebroken, ik kon kon toevallig fietsen, dus ik was van de partij.

Terwijl ik nog in bed lag had ik wel in de gaten dat het stevig waaide. Een blik op mijn weer app leerde me dat het met windkracht 4 waaide uit het noordwesten. Gunstig gezien het rondje wat we hadden gepland. Het idee was duinen, ringvaart en Aalsmeer. 110 km schoon aan de haak. Na een bak koffie in het clubhuis gingen we klokslag 8:55 uur met acht man op pad. Terwijl we vertrokken kwam juist De Losser ook aanrijden en wilde bij ons aansluiten. Van mij mocht het. Maar van Ronald niet want hij had geen clubkleding aan. Jammer. Ik had het wil willen meemaken, De Losser die meerijdt met de A-groep. Ik vrees had hij de Voorweg niet had gehaald.

Terwijl we dus op pad gingen reed ik met Ronald voorop. De meesten hadden de route in hun GPS gezet, maar in het Buytenpark ging het al mis. Uiteindelijk reden we via de klassieke route via de Voorweg en de Vliet richting de duinen. Langs de Vliet merkte ik dat ik een lekke band had. Dit was gelukkig snel verholpen en stoempte we tegen de wind richting de duinen.

Hoewel we in de duinen iets van tegenwind of zijwind hadden werd er een behoorlijke snelheid gereden. Ik merkte wel dat er een aantal in de groep weinig ervaring hadden met kop overnemen, uit de wind zitten en goede positie kiezen. Gelukkig wist ik goed voor me zelf te zorgen. Om toerbeurt reden we op kop en zo waren we snel door Katwijk en Noordwijk heen. Nabij Noordwijkerhout verlieten we de duinen en was het tijd voor een bak koffie.

We hielden het bij één koffie, wat prima was, en gingen op pad. Via De Engel reden we naar de Ringvaart. Hier hadden we de wind vol in de rug wat te merken was aan de snelheid. Toch kreeg ik de indruk dat een aantal in de groep het zwaar hadden. Zelf had ik juist het idee dat ik in de boter trapte. De trainingen van de afgelopen weken hadden dus hun vruchten afgeworpen. Grappig omdat een aantal bij vertrek wel wat praatjes hadden, maar hun onervarenheid kwam nu boven drijven. Bij Oude-Wetering sloegen we in tegenstelling tot wat de bedoeling was rechts af en reden zo via Hoogmade en Hazerswoude weer op Zoetermeer aan. De wind was af en toe van achter en soms van opzij. Het viel me op dat ze niet altijd de juiste posities kozen om bij hun voorganger in de wind te zitten. Dat moeten ze dus nog wel even leren. Hoewel, ik had nu juist genoeg ruimte om goed uit de wind te zitten. Wel nam ik mijn kopbeurten hoewel daar nu weinig structuur in zat. Bij de Hoogeveenseweg kregen de wind schuin van voren. Wilko deed daar een hoop kopwerk. Ik nam een lange beurt over waarbij ik vandaag voor het eerst mijn benen voelde. Wilko kwam op kop. Hj werd snel overgenomen door Pieter die het niet lang vol hield en zo stormde we op Benthuizen af waar een soort van eindsprint werd gereden. Ik was met Wilko ruim voor de rest. Dat bevestigde mijn vorm. Zeker omdat de rest wel zat te klagen over pijnlijke benen terwijl ik zelf het gevoel had dat ik er nog wel wat kilometers aan kon plakken.