Virtuele Ronde van Nederland, 7e etappe
Na wat dagen niet te hebben gefietst ging ik vanavond even buiten spelen. Dat ik niet had gefietst had een goede reden, na 17 jaar was het hoog tijd om de onderdelen van mijn racefiets te vervangen. Dat heb ik op mijn gemak gedaan, niet over haast met als gevolg dat ik nu op pad kon met een fietst die voelde als nieuw. Het schakelen ging direct, en het remmen ook. Ik was blij en vol goede moed ging ik op pad.
Voor de verandering ging ik nu via de Meerpolderdijk naar de Voorweg. Een route die ik in de toekomst vaker zal nemen denk ik. Er stond een stevige bak wind ergens uit het noorden. Dat was af en toe stoempen. Hoewel, met de nieuwe onderdelen was dit stoempen geruisloos. Zonder geratel en gekraak. Langs de Vliet was het vol tegen de wind. Maar ik reed daar wel door maar niet in het rood. Door de luwte van de Horsten ging het op de duinen aan. Wat me opviel waren de vele, vaak niet zo geoefende fietsers, die in korte broek op pad waren gegaan. Hoe dan?
In de duinen was er geen ontkomen aan. Met de wind recht in mijn bek reed ik via de Wassenaarse Slag naar Katwijk. Voordeel van de wind was wel dat het uitgestorven was. Geen last van breedlopende voetgangers en naast elkaar rijdende en slingerende e-bike stelletjes. De voetgangers die er waren liepen gewoon stevig door op het voetpad of aan de goede kant van het fietspad achter elkaar.
 |
| In de duinen tussen Wassenaar en Katwijk |
Het was een prima ritje. En mijn fiets? Die rijdt weer als nieuw. Het is wel wennen dat ik nu elf tandwielen achter heb.
Reacties
Een reactie posten