Het is niet ongebruikelijk dat je voor het nieuwe jaar goede voornemens hebt. Stoppen met roken, afvallen en al dat soort ongein. Fietser hebben er ook een handje van. Ze maken vaak lijstjes met wat of hoeveel ze een komend jaar gaat fietsen. Ik doe daar zelf fanatiek aan mee. Zo had ik voor het afgelopen jaar drie doelstellingen. De eerste was om in ieder geval één tocht van 250 km te maken. Met de klassieker Zoetermeer-Zeeland heb ik dat doel gehaald. Bijkomend kon ik het "fietsen over de Zeelandbrug ook meteen afstrepen.
Nu was het verhaal wel dat ik de sleutelbeenbreuk opliep bij de afdaling van de Kaunertaler gletsjer, een wat onbekende maar geen makkelijke klim naar 2.750 meter. Ik had dus wel een verhaal om mee thuis te komen.
Nu had ik voor het afgelopen jaar nog een derde doel. De Stelvio beklimmen. Maar een sleutelbeen breuk bracht roet in het eten.
2019
Goed 2018 is dus geweest en mijn fiets lijstje begint zo langzamerhand vorm te krijgen. Die 7.500 km van afgelopen jaar daar ga ik natuurlijk overheen. Mijn doel voor 2019 is 8.000 km. Maar ik heb het idee dat dat wat voorzichtig is. Wellicht in de loop van het seizoen mijn doelstelling bijstellen. Misschien wel naar 10.000 km? Ik heb iemand ooit eens horen zeggen: als je je doel hebt bereikt, heb je de lat niet hoog genoeg gelegd.
En misschien is die 10.000 km ook niet zo gek. Een ander doel is het rijden van de 11-stedentocht, in februari. Met mijn huidige vorm moet dat geen probleem zijn. Ik las vandaag wel iets over winterweer wat mogelijk in aantocht is. Dat zou wel heroïsch zijn.
Tenslotte heb ik de Stelvio doorgeschoven naar 2019. Dat moet gewoon geen probleem zijn. Tenminste als ik op mijn fiets blijf zitten. Het lijkt me mooi om dan de route van de Dreilandergiro te rijden. Met zijn 160 km gaat deze niet alleen over de Stelvio maar ook over de Ofenpas in Zwitserland.
En voor de rest? ik zie wel wat er op mijn pad komt. Het juist leuk om onverwachte dingen te doen die toevallig op je pad komen. Zo staat er een 250 km lange tocht op de kalender bij mijn fietsclub naar de Hondsbossenzeewering. Een mooie klassieker langs de kust naar Noord-Holland. Die zet ik ook in mijn agenda.
 |
Nu was het verhaal wel dat ik de sleutelbeenbreuk opliep bij de afdaling van de Kaunertaler gletsjer, een wat onbekende maar geen makkelijke klim naar 2.750 meter. Ik had dus wel een verhaal om mee thuis te komen.
Nu had ik voor het afgelopen jaar nog een derde doel. De Stelvio beklimmen. Maar een sleutelbeen breuk bracht roet in het eten.
2019
Goed 2018 is dus geweest en mijn fiets lijstje begint zo langzamerhand vorm te krijgen. Die 7.500 km van afgelopen jaar daar ga ik natuurlijk overheen. Mijn doel voor 2019 is 8.000 km. Maar ik heb het idee dat dat wat voorzichtig is. Wellicht in de loop van het seizoen mijn doelstelling bijstellen. Misschien wel naar 10.000 km? Ik heb iemand ooit eens horen zeggen: als je je doel hebt bereikt, heb je de lat niet hoog genoeg gelegd.
En misschien is die 10.000 km ook niet zo gek. Een ander doel is het rijden van de 11-stedentocht, in februari. Met mijn huidige vorm moet dat geen probleem zijn. Ik las vandaag wel iets over winterweer wat mogelijk in aantocht is. Dat zou wel heroïsch zijn.
Tenslotte heb ik de Stelvio doorgeschoven naar 2019. Dat moet gewoon geen probleem zijn. Tenminste als ik op mijn fiets blijf zitten. Het lijkt me mooi om dan de route van de Dreilandergiro te rijden. Met zijn 160 km gaat deze niet alleen over de Stelvio maar ook over de Ofenpas in Zwitserland.
En voor de rest? ik zie wel wat er op mijn pad komt. Het juist leuk om onverwachte dingen te doen die toevallig op je pad komen. Zo staat er een 250 km lange tocht op de kalender bij mijn fietsclub naar de Hondsbossenzeewering. Een mooie klassieker langs de kust naar Noord-Holland. Die zet ik ook in mijn agenda.
Reacties
Een reactie posten