Vandaag stond de tiende jacht op het programma. De Pikojacht. Uitgezet door Ruud, bijgestaan door Franco. Als Ruud een jacht uitzet dan weet je één ding zeker. Er zit een berucht bosje in ergens langs de A13. Waarom Ruud daar altijd zo graag komt is voor mij een vraag, maar feit is wel dat er altijd veel tissues op de grond liggen.
Ondanks het mindere weer, of misschien juist dankzij het mooie Vossejachtweer, stonden er vandaag 65 Vossejagers aan de start.
Na de gebruikelijke rituelen gingen we op pad, juist op het moment dat het begon te regenen. Maar ja, je bent Vossejager of je bent het niet. Vanaf de start ging het vol gas tegen de wind richting de Waaierbrug. Hoewel ik achterin was gestart reed ik vrij vlot, in de wind, naar het midden van het peloton. Via het Westerpark, nog steeds tegen de wind en het Balijbos stonden we ineens bij de achterkant van een kas. De koplopers waren al een heel stuk het weiland naast de kas in gereden, maar de bedoeling was dat we juist door de kas gingen. Dit is iets wat we in het verleden wel vaker deden. Hier stond de eerste, witte, controle.
Nadat we zo'n beetje heel Pijnacker hadden gezien ging het op de Boezemweg af. Daar moesten we over een onverhard dijk, wat er zwaar was. Het overgrote deel koos voor het fietspad aan de overzijde van de sloot. Maar juist halverwege hadden de uitzetters een controle gezet. Gevolg was dat jagers die over het fietspad alsnog het land in konden. Behalve Dick. Die besloot door de sloot naar de controle te zwemmen.
Na dit stuk zware land ging het via de Zwethkade, welke weer een fietspad is, richting de A13. Zoals verwacht maakte we een lusje door het bosje van Ruud. Nabij Delfte pakte we een stuk land langs de A13 waar de rode controle stond. Hier merkte ik dat mijn zadel wat los zat. In een volgend stuk land besloot ik mijn zadel toch maar vast te zetten. Inmiddels was ik in een leuk groepje aanbeland en zo reden we via het Delftse Hout richting Nootdorp. In een stuk land kon ik lekker vaart maken, gooide mijn knijper in de houten emmer. Zoals gebruikelijk reden we nu ook een lusje over het erf van Piko plant. Deze keer stond hier geen geniepige controle.
Verderop weer een stuk land. Hier kwamen de Kappie's ons tegemoet. Stefan bleek een snee boven zijn wenkbrauw te hebben als gevolg van een glijpartij bij een hekje. We vervolgde de route, stoven de Veenweg op waarbij we wat pijlen over het hoofd zagen bij de gele controle. Met een aantal jagers gingen we later weer terug, om vervolgens weer met wat snijen op weer op de route uit te komen.
Bij Ypenburg doken we onder de A12 door. Hier moesten we langs de geluidswal van de A12 waar de laatste controle stond. Nu was het tijd voor gas op de lolly. Bij het uitrijden van Leidschenveen gaf ik in de "afdaling" wat gas. Ik had nu een klein gaatje geslagen die door Wilsveen langzaam groter werd. Ik hield wat in omdat ik na de bocht vol tegenwind zou krijgen. Gelukkig zag ik dat het gat achter me niet kleiner werd, in tegendeel, hij werd groter. Voor me zag ik Henk rijden terwijl ik links de vos al zag staan. Ik had de hoop dat ik misschien Henk nog voor de vos kon bijhalen. Maar helaas dat lukte niet meer.
Als 41e gooide ik mijn ring om de vos. Maar veel jagers hadden één of meerdere controles gemist. Uiteindelijk was ik iets van 27e geworden in de uitslag. Mijn klassement is dit jaar toch niks. Maar ook vandaag heb ik heerlijk gereden. Helaas heb ik wat plekken moeten toegeven omdat ik terug was gegaan voor geel. Maar goed, dat is een onderdeel van het spel.
Ondanks het mindere weer, of misschien juist dankzij het mooie Vossejachtweer, stonden er vandaag 65 Vossejagers aan de start.
Na de gebruikelijke rituelen gingen we op pad, juist op het moment dat het begon te regenen. Maar ja, je bent Vossejager of je bent het niet. Vanaf de start ging het vol gas tegen de wind richting de Waaierbrug. Hoewel ik achterin was gestart reed ik vrij vlot, in de wind, naar het midden van het peloton. Via het Westerpark, nog steeds tegen de wind en het Balijbos stonden we ineens bij de achterkant van een kas. De koplopers waren al een heel stuk het weiland naast de kas in gereden, maar de bedoeling was dat we juist door de kas gingen. Dit is iets wat we in het verleden wel vaker deden. Hier stond de eerste, witte, controle.
Nadat we zo'n beetje heel Pijnacker hadden gezien ging het op de Boezemweg af. Daar moesten we over een onverhard dijk, wat er zwaar was. Het overgrote deel koos voor het fietspad aan de overzijde van de sloot. Maar juist halverwege hadden de uitzetters een controle gezet. Gevolg was dat jagers die over het fietspad alsnog het land in konden. Behalve Dick. Die besloot door de sloot naar de controle te zwemmen.
Na dit stuk zware land ging het via de Zwethkade, welke weer een fietspad is, richting de A13. Zoals verwacht maakte we een lusje door het bosje van Ruud. Nabij Delfte pakte we een stuk land langs de A13 waar de rode controle stond. Hier merkte ik dat mijn zadel wat los zat. In een volgend stuk land besloot ik mijn zadel toch maar vast te zetten. Inmiddels was ik in een leuk groepje aanbeland en zo reden we via het Delftse Hout richting Nootdorp. In een stuk land kon ik lekker vaart maken, gooide mijn knijper in de houten emmer. Zoals gebruikelijk reden we nu ook een lusje over het erf van Piko plant. Deze keer stond hier geen geniepige controle.
Verderop weer een stuk land. Hier kwamen de Kappie's ons tegemoet. Stefan bleek een snee boven zijn wenkbrauw te hebben als gevolg van een glijpartij bij een hekje. We vervolgde de route, stoven de Veenweg op waarbij we wat pijlen over het hoofd zagen bij de gele controle. Met een aantal jagers gingen we later weer terug, om vervolgens weer met wat snijen op weer op de route uit te komen.
Bij Ypenburg doken we onder de A12 door. Hier moesten we langs de geluidswal van de A12 waar de laatste controle stond. Nu was het tijd voor gas op de lolly. Bij het uitrijden van Leidschenveen gaf ik in de "afdaling" wat gas. Ik had nu een klein gaatje geslagen die door Wilsveen langzaam groter werd. Ik hield wat in omdat ik na de bocht vol tegenwind zou krijgen. Gelukkig zag ik dat het gat achter me niet kleiner werd, in tegendeel, hij werd groter. Voor me zag ik Henk rijden terwijl ik links de vos al zag staan. Ik had de hoop dat ik misschien Henk nog voor de vos kon bijhalen. Maar helaas dat lukte niet meer.
Als 41e gooide ik mijn ring om de vos. Maar veel jagers hadden één of meerdere controles gemist. Uiteindelijk was ik iets van 27e geworden in de uitslag. Mijn klassement is dit jaar toch niks. Maar ook vandaag heb ik heerlijk gereden. Helaas heb ik wat plekken moeten toegeven omdat ik terug was gegaan voor geel. Maar goed, dat is een onderdeel van het spel.
Reacties
Een reactie posten