Het was een mooie Pinksterdag. Althans, zo leek het 's morgens toen de zon scheen. Deze ochtend deed ik alles rustig aan. Eerst uitgebreid ontbijten, muziekje luisteren omkleden en op pad. Omdat het dertien graden was en de zon scheen vond ik dat ik wel met een korte broek op pad kon. Voor de zekerheid nam ik mijn armstukken wel mee. Iets waar ik heel erg blij mee was want het was best koud, voor Benthuizen had ik ze al aan.
Vanaf Benthuizen reed ik, schuin tegen de wind, naar Alphen en Aarlanderveen. Een beetje freeweelend reed ik op Nieuwkoop aan. Voor de verandering reed ik helemaal door Nieuwkoop naar Noorden. Op zich is Nieuwkoop best een leuk dorpje, met name het oude gedeelte. Bij Noorden nam ik de Kerklaan naar Noordse Buurt en dook bij het zien van een onbekend fietspad voor mij het kassengebied van Noordse Buurt in. Zo reed ik op de Kromme Mijdrecht aan welke ik in Noordelijke richting volgde. Verderop nam ik de fietsbrug over de Kromme Mijdrecht en reed nu aan de overkant in zuidelijke richting. Een beetje gek was dat wel.
Zo kwam ik dus weer in Woerdense Verlaat uit en reed, eerst in de luwte, maar later vol tegen de wind naar Wilnis en Vinkeveen. Ik was al tijden niet meer in Vinkeveen geweest en al snel wist ik ook alweer waarom dat was. Regelmatig moest ik uit mijn pedalen omdat de auto's voor me totaal niet opschoten, wat een ellende. Daarbij waren nog mannen met kleine piemeltjes die op hun brommers in de weg rijden met achterop kleine jongetjes. Gelukkig was bij Botshol alle ellende voorbij en on ik genieten van het prachtige landschap langs de Oude Waver. Een plek waar ik in jaren niet meer geweest was.
Dat bleek ook wel toen ik verderop een brug zag waarvan ik het bestaan niet wist. Vanaf Amstelhoek reed ik langs de Amstel en later wederom de Kromme Mijdrecht richting De Hoek. Ik besloot maar eens vanaf hier de oude spoorlijn naar Nieuwveen te volgen wat best goed te doen is, er ligt een mooi fietspad langs de weg. Na Nieuwveen ging ik weer huiswaarts waarbij het me wel opviel dat de wind niet echt in mijn voordeel stond. Deze stond een beetje noordwest en niet noordoost zoals ik had gehoopt met als gevolg dat het hard werken was naar huis.
Bij de langeraarseplassen reed ik door het veerooster lek en kon ik aan de bak om mijn band te verwisselen. Iets wat vlot lukte alleen kwam ik tot de conclusie dat ik een binnenband van mijn hybride mee had genomen. Daarom kon ik mijn band niet keihard oppompen, maar ik kon fietsen naar huis dat was het belangrijkste.
Van de gelegenheid maar meteen gebruik gemaakt om een foto van de Langeraarse Plassen te maken.
| De Oude Waver |
| Langeraar |
Zo kwam ik dus weer in Woerdense Verlaat uit en reed, eerst in de luwte, maar later vol tegen de wind naar Wilnis en Vinkeveen. Ik was al tijden niet meer in Vinkeveen geweest en al snel wist ik ook alweer waarom dat was. Regelmatig moest ik uit mijn pedalen omdat de auto's voor me totaal niet opschoten, wat een ellende. Daarbij waren nog mannen met kleine piemeltjes die op hun brommers in de weg rijden met achterop kleine jongetjes. Gelukkig was bij Botshol alle ellende voorbij en on ik genieten van het prachtige landschap langs de Oude Waver. Een plek waar ik in jaren niet meer geweest was.
Dat bleek ook wel toen ik verderop een brug zag waarvan ik het bestaan niet wist. Vanaf Amstelhoek reed ik langs de Amstel en later wederom de Kromme Mijdrecht richting De Hoek. Ik besloot maar eens vanaf hier de oude spoorlijn naar Nieuwveen te volgen wat best goed te doen is, er ligt een mooi fietspad langs de weg. Na Nieuwveen ging ik weer huiswaarts waarbij het me wel opviel dat de wind niet echt in mijn voordeel stond. Deze stond een beetje noordwest en niet noordoost zoals ik had gehoopt met als gevolg dat het hard werken was naar huis.
Bij de langeraarseplassen reed ik door het veerooster lek en kon ik aan de bak om mijn band te verwisselen. Iets wat vlot lukte alleen kwam ik tot de conclusie dat ik een binnenband van mijn hybride mee had genomen. Daarom kon ik mijn band niet keihard oppompen, maar ik kon fietsen naar huis dat was het belangrijkste.
Van de gelegenheid maar meteen gebruik gemaakt om een foto van de Langeraarse Plassen te maken.
De terugweg verliep voorspoedig hoewel ik wel merkte dat ik nog maar weinig kilometers in de benen had zitten. Bij Gelderswoude reed ik voor het eerst over het nieuwe fietspad. Het is een mooi fietspad en prima voor scholieren in de spitsuren, maar voor de sportieve fietser gaat er een mooie ramweg verloren, tegen de wind op het dijkje.
Na ruim 100 km kwam ik lichtelijk gesloopt thuis en concludeerde ik dat dit pas mijn tweede +100 km rit was. Dat is in het verleden wel eens anders geweest.
Reacties
Een reactie posten