FietspaT

Hoewel de dag mistig begon stapte ik omstreeks 9 uur op de fiets. De zon begon door te breken dus niks aan e hand zou ik zo zeggen. Mijn beenstukken liet ik gewoon thuis en eigenlijk had ik dat met mijn armstukken ook kunnen doen.

Man man man wat een gehanus. Denk ik lekker vroeg op pad te gaan om wat rondjes op het MTB-parcours te rijden, heb ik tegen het einde van het tweede rondje twee lekke banden. Het ging best lekker ondanks de dichtbegroeide paden zat ik in een flow en kon lekker doorrijden. Door de begroeing was op sommige punten het pad niet meer te zien. Dus een toptijd viel er niet te verwachten. Nadat ik één band had verwisseld ben ik maar naar mijn ouders gelopen om de andere band te plakken.

Na wat knutselwerk was mijn Schouten MTB rijvaardig en ging ik op pad voor een testritje. Meteen ook maar eens van de gelegenheid gebruik gemaakt om eens te kijken of ik wat nieuwe paden kon ontdekken en om te kijken hoe andere oude paden er bij lagen. Mijn “nieuwe” MTB, vorlopig af Ik reed op mijn gemak richting het Buytenpark, ik had niet het idee om het parcours te rijden maar er wel een stukje van mee te pakken. OP de heenweg merkte ik dat de kleinste tandwieltjes achter niet echt lekker liepen, toch was de derailleur wel goed afgesteld, dat worden dus toch nieuwe tandwielen. In het Buytenpark aangekomen nam ik wat heuveltjes, in de eerste afdaling stond een paal midden op het parcours met daarom een rood-wit lint en een briefje, door de snelheid zag ik niet wat er op het briefje stond. Even verder was er nog zo’n paal met daaromheen een vierkant an rood-wit lint. Op het briefje stond “Pas op! spelende kinderen”. Wat! ik moet oppassen? terwijl men midden op het parcours in een af...

Na mijn avontuur van gisteravond besloot ik het vanochtend wat rustiger aan te doen….met de MTB….gewoon even wat rondjes op het parcours. Om er niet koud aan te beginnen, besloot ik eerst wat warm te rijden via het strand en … Read more ›

Omdat morgen de 200 km van de Palingtocht op het programma staat, besloot ik vanochtend maar rustig aan te doen. Daarom besloot ik maar met de Giant Road X op pad te gaan. Een soort hybride, met voorvering, welke ik van Frans Lemckert heb gekregen. Ik was nieuwsgierig hoe deze fiets zich zou gedragen op het MTB-parcours in het Buytenpark. Mede door de MTB tocht met SHL twee weken geleden had ik de smaak van het MTB-en ook weer te pakken gekregen. Eerst reed ik rustig via het Stadshart via Centrum West naar Voorweg over het voetpad langs het spoor. Bij Voorweg zat een steil klimmetje wat prima ging. Dat vertrouwen had ik alvast. Aangekomen in het Buytenpark nam ik eerst een stukje rondom het houtsnipperpad om vervolgens langs de trap af te dalen. Een vouw die haar hond daar uitliet waarschuwde me dat ik daar niet naar beneden kon fietsen. Ik reageerde met een "moah, dat zullen we nog wel eens zien". Toen ze me een paar tellen later weer beneden zag fietsen is ze denk ik van m...

Gisteravond hadden we met een groepje afgesproken om nog een uurtje met de MTB te gaan spelen. Zo gezegd zo gedaan. Omstreeks 18.30 stonden we (Hendy, Frans L., Michel, Henk en ondergetekende) bij het clubhuis voor een rondje Buytenpark. Eerst werd een stukje modderig Buytenpark afgewerkt wat behoorlijk glijen en glibberen was. Na dit eerste stuk waarbij de modder al goed dik op de fietsen zat zochten we de grindpaden op welke in hoog tempo werden afgewerkt. Inmiddels was het aardig schemerig, toch besloten we nog een lusje Westerpark te doen op weg naar huis. Omhoog en omlaag langs de golfbaan ging het op het lokaal bekende "Houtsnipperpad" aan. Eigenlijk was het al aardig donker en zag niet echt een hand voor je ogen. Henk die achter me reed was erg blij met mijn Blauw-Witte Palinca pak, zo kon hij de weg goed volgen. Aangekomen bij het Houtsnipperpad, waar ik tocht echt even moest zoeken, ging het in hoog tempo door, hoewel dat dachten we dan. In het donker konden we onze ...

Als je iets niet hebt dan verzin je het wel. Zo hebben we in Zuid-Holland geen echte klimmen, dus verzinnen ik ze wel en noem ik ze de Hollandse Hobbels. Ik maak een tocht langs 25 van die Hobbels en er rijden jaarlijks ruim 20 man achter me aan die het nog leuk vinden ook. En het mag gezegd worden, zo vroeg in het voorjaar doen die dingen nog pijn aan je benen ook. Toen bij ons het Buytenpark werd aangelegd waren we als Junioren wekelijks te vinden met de MTB. Iedere helling kreeg een naam. Zo hadden we een Haute-Levee, recht en lang omhoog. Of de Wanne, een mooie heuvel die je van diverse kanten kon beklimmen. Maar ook de Thier-de-Coo. In 3 stappen je eigen flink opblazen tot een top. Afgelopen weekend deed ik hem weer eens na lange tijd helemaal. Ik was het niet verleerd, mezelf opblazen, maar ik kwam wel weer fietsend boven.  Het blijft toch altijd mooi, die Zoetermeerse Ardennen.