Vandaag weer op pad geweest om te trainen voor de Winterfiets 11-stedentocht welke ik op 3 februari ga rijden. Omdat ik niet zoveel lange tochten heb gereden was het plan om vandaag minstens 4 uur te rijden. Ik had niet echt een route bedacht, ik zou wel zien. Voor vertrek had ik wel even gekeken waar de wind vandaan kwam. Nu was er van wind niet echt sprake, maar hij bleek uit het noorden te komen. Dat is mooi dan ging ik die kant maar eens op.
Via het Noord-Aa verliet ik Zoetermeer en pakte de Gelderwoudseweg. Ik had wel besloten een beetje een route te nemen met doorgaande wegen zodat ik gewoon door kon fietsen. In Gelderswoude zag ik vader en tweeling Jansen fietsen die zo de te zien terug kwamen van een rondje fietsen. Ook leek het erop dat de tweeling hun vader fietsles hadden gegeven. Zondag bij de Vossejacht maar eens informeren.
Op mijn gemak reed ik via Hazerswoude en Koudekerk richting Hoogmade. Het was eigenlijk prima weer. Er stond inderdaad geen wind, zelfs het water was zo glad als een spiegel, de zon scheen en de temperatuur viel ook niet tegen. Her en dar zag ik wel wat kleine regenbuien maar dat mocht de pret niet drukken.
Alles ging wel prima zo. Behalve mijn trapas dan waarvan de speling wel steeds erger werd. Maar gelukkig is de nieuwe as onderweg. Bij Nieuwe Wetering stond ik te twijfelen bij de Ringvaart. Zou ik rechtsaf gaan en dan via Aalsmeer richting de duinen gaan of linksaf via Abbenes. Ik koos voor het laatste. Ik reed koud op de Ringvaart of ik kreeg een korte regenbui over me heen. Een fietser voor me trok zijn regenjack aan. Dat leek me wat overdreven want het duurde zo kort. En de zon en rijwind maakte me snel weer droog.
Vanaf Abbenes pakte ik een andere route naar Lisserbroek. Deze beviel me eigenlijk goed. Het fietspad langs de Lisserweg is tegenwoordig geasfalteerd dus dat rijdt prima zo. Bij het inrijden van Lisse kwam een groepje Senioren van de club tegemoet. Ik kreeg het idee dat ze er een beetje doorheen zaten want ondanks dat ik het clubtenue droeg had slecht één Senior me in de gaten.
Vanaf de Keukenhof ging ik via diverse wegen tussen de bollenvelden via Hillegom en De Zilk op Noordwijk aan. Het is eigenlijk bijzonder dat deze wegen, op twee weken in april na, bijna uitgestorven zijn. En hoewel er geen gekleurde bollenvelden zijn vind ik dit landschap altijd mooi.
Bij de Ruigenhoek dook ik de Duinen in en volgde deze via Noordwijk en Katwijk tot Den Haag. Onderweg begon mijn trapas wel wat meer problemen te geven. Op een gegeven moment werd het trappen erg zwaar. Maar ik vermoed dat daarna een lager het had begeven want het trappen ging weer licht. Alleen de speling was een stuk erger geworden. Het was wel lekker zo voor de wind die inmiddels toch was gaan waaien. Vanaf Wassenaar reed ik over de Kniplaan richting Stompwijk. Het was op deze route opvallend rustig. Dat ben ik niet gewend, meestal kom ik wel iemand tegen. Maar nu niet.
Om er zeker van te zijn dat ik de vier uur vol zou maakte pakte ik als afsluiter de Stompwijkseweg, Kostverlorenweg, Wilsveen en Voorweg. Nu de Stompwijkseweg grondig onder handen is genomen is deze prima te rijden. Nu was hij dat in het verleden natuurlijk ook, maar dat gold alleen voor de liefhebbers.
Toen ik thuis kwam had ik serieus het gevoel dat ik wat had gedaan. Het was ook mijn 9e dag op rij dat ik had gefietst. Met 566 km op de teller waarbij ik afwisselend op de weg en met de crosser heb gereden was het een serieus potje trainingsarbeid. Morgen maar een rustdag inplannen.
Via het Noord-Aa verliet ik Zoetermeer en pakte de Gelderwoudseweg. Ik had wel besloten een beetje een route te nemen met doorgaande wegen zodat ik gewoon door kon fietsen. In Gelderswoude zag ik vader en tweeling Jansen fietsen die zo de te zien terug kwamen van een rondje fietsen. Ook leek het erop dat de tweeling hun vader fietsles hadden gegeven. Zondag bij de Vossejacht maar eens informeren.
Op mijn gemak reed ik via Hazerswoude en Koudekerk richting Hoogmade. Het was eigenlijk prima weer. Er stond inderdaad geen wind, zelfs het water was zo glad als een spiegel, de zon scheen en de temperatuur viel ook niet tegen. Her en dar zag ik wel wat kleine regenbuien maar dat mocht de pret niet drukken.
 |
| Nabij Hoogmade |
Vanaf Abbenes pakte ik een andere route naar Lisserbroek. Deze beviel me eigenlijk goed. Het fietspad langs de Lisserweg is tegenwoordig geasfalteerd dus dat rijdt prima zo. Bij het inrijden van Lisse kwam een groepje Senioren van de club tegemoet. Ik kreeg het idee dat ze er een beetje doorheen zaten want ondanks dat ik het clubtenue droeg had slecht één Senior me in de gaten.
Vanaf de Keukenhof ging ik via diverse wegen tussen de bollenvelden via Hillegom en De Zilk op Noordwijk aan. Het is eigenlijk bijzonder dat deze wegen, op twee weken in april na, bijna uitgestorven zijn. En hoewel er geen gekleurde bollenvelden zijn vind ik dit landschap altijd mooi.
Bij de Ruigenhoek dook ik de Duinen in en volgde deze via Noordwijk en Katwijk tot Den Haag. Onderweg begon mijn trapas wel wat meer problemen te geven. Op een gegeven moment werd het trappen erg zwaar. Maar ik vermoed dat daarna een lager het had begeven want het trappen ging weer licht. Alleen de speling was een stuk erger geworden. Het was wel lekker zo voor de wind die inmiddels toch was gaan waaien. Vanaf Wassenaar reed ik over de Kniplaan richting Stompwijk. Het was op deze route opvallend rustig. Dat ben ik niet gewend, meestal kom ik wel iemand tegen. Maar nu niet.
Om er zeker van te zijn dat ik de vier uur vol zou maakte pakte ik als afsluiter de Stompwijkseweg, Kostverlorenweg, Wilsveen en Voorweg. Nu de Stompwijkseweg grondig onder handen is genomen is deze prima te rijden. Nu was hij dat in het verleden natuurlijk ook, maar dat gold alleen voor de liefhebbers.
Toen ik thuis kwam had ik serieus het gevoel dat ik wat had gedaan. Het was ook mijn 9e dag op rij dat ik had gefietst. Met 566 km op de teller waarbij ik afwisselend op de weg en met de crosser heb gereden was het een serieus potje trainingsarbeid. Morgen maar een rustdag inplannen.
Reacties
Een reactie posten