Omdat we toch op familie bezoek gingen in Twente besloot ik mijn fiets maar eens mee te nemen. Ik had twee routes gemaakt. Een lange route met Bad Bentheim, de Paasberg en de Tankenberg. En een korte variant zonder Bad Bentheim. Omdat het behoorlijk fris was, zeg maar gerust koud besloot ik me te beperken tot de korte variant. Het was al rond het middaguur voor ik pad ging. Vlot reed ik Enschede uit waarbij ik meteen kon genieten van het mooie Twentse landschap. Via Boekelo reed ik langs de Waardbeek (jeugdsentiment) richting Enschede West. Langs het stadion en de universiteit reed ik Enschede weer uit richting het voormalige vliegveld.
Ik had totaal geen idee hoe het landschap er hier uit zag. Want hoewel ik vroeger veel in Twente was geweest was de omgeving van Oldenzaal voor mij een zwart gat. Nu moet ik zeggen dat het me niks tegenviel. Afwisseling van bossen, akkers en weilanden maar vooral ook veel rust maakte me vrolijk. Ondanks dat ik het niet echt warm kreeg. Ik had me duidelijk veel te koud gekleed. De temperatuur was niet hoger dan 1 graden en de zon was de hele tijd achter een dikke laag wolken verborgen. Maar dat mocht de pret niet drukken. Hoe dichter ik bij Oldenzaal kwam hoe glooiender het landschap werd. Bij een boerderij zag ik een mooi gebruik van buiten de Randstad, tonnen voor Carbit schieten.
De omgeving werd wat bosrijker en mijn eerste doel van de dag doemde voor me op, de Tankenberg. Heel lastig was hij niet van deze kant, maar zeker wel de moeite waard. Deze kon ik ook afstrepen. Hoewel ik er in de afdaling wel achter kwam dat de andere kant een stuk lastiger is. Maar dat is voor de volgende keer.
Na de afdaling stak ik de drukke weg naar Denekamp over, volgde deze een stukje om deze vervolgens weer een keer over te steken voor mijn volgende doel, de Paasberg. Ook dit is geen hooggebergte maar wel leuk om te doen. Ik daalde langzaam weer af en reed nu richting Losser. Inmiddels had ik wel koude handen gekregen, wilde het tempo rijden ook niet echt meer lukken, dit mede zoor de tegenwind die ook nog eens koud was.
Door Losser en Glanerbrug reed ik weer richting Enschede. De omgeving werd nu bosrijker waardoor ik minder last van de wind had, ik het niet meer koud had en het tempo ging ook meteen omhoog. Met een lusje om Enschede reed ik weer naar mijn startpunt. Hoewel het rondje slechts 72 km lang was, was ik blij dat ik terug was. Het gebeurd me niet vaak dat ik me te koud kleed voor het fietsen. Achteraf had ik gewoon mijn winterjas aan kunnen doen. Maar dat is achteraf. Ik heb uiteindelijk lekker gefietst en genoten van een mooie omgeving.
Ik had totaal geen idee hoe het landschap er hier uit zag. Want hoewel ik vroeger veel in Twente was geweest was de omgeving van Oldenzaal voor mij een zwart gat. Nu moet ik zeggen dat het me niks tegenviel. Afwisseling van bossen, akkers en weilanden maar vooral ook veel rust maakte me vrolijk. Ondanks dat ik het niet echt warm kreeg. Ik had me duidelijk veel te koud gekleed. De temperatuur was niet hoger dan 1 graden en de zon was de hele tijd achter een dikke laag wolken verborgen. Maar dat mocht de pret niet drukken. Hoe dichter ik bij Oldenzaal kwam hoe glooiender het landschap werd. Bij een boerderij zag ik een mooi gebruik van buiten de Randstad, tonnen voor Carbit schieten.De omgeving werd wat bosrijker en mijn eerste doel van de dag doemde voor me op, de Tankenberg. Heel lastig was hij niet van deze kant, maar zeker wel de moeite waard. Deze kon ik ook afstrepen. Hoewel ik er in de afdaling wel achter kwam dat de andere kant een stuk lastiger is. Maar dat is voor de volgende keer.
Na de afdaling stak ik de drukke weg naar Denekamp over, volgde deze een stukje om deze vervolgens weer een keer over te steken voor mijn volgende doel, de Paasberg. Ook dit is geen hooggebergte maar wel leuk om te doen. Ik daalde langzaam weer af en reed nu richting Losser. Inmiddels had ik wel koude handen gekregen, wilde het tempo rijden ook niet echt meer lukken, dit mede zoor de tegenwind die ook nog eens koud was.
https://photos.app.goo.gl/MmFBi4EtHvCgUxUK7
Door Losser en Glanerbrug reed ik weer richting Enschede. De omgeving werd nu bosrijker waardoor ik minder last van de wind had, ik het niet meer koud had en het tempo ging ook meteen omhoog. Met een lusje om Enschede reed ik weer naar mijn startpunt. Hoewel het rondje slechts 72 km lang was, was ik blij dat ik terug was. Het gebeurd me niet vaak dat ik me te koud kleed voor het fietsen. Achteraf had ik gewoon mijn winterjas aan kunnen doen. Maar dat is achteraf. Ik heb uiteindelijk lekker gefietst en genoten van een mooie omgeving.
Reacties
Een reactie posten