Gisteren was er de Geestgrondentocht. Dit is toch wel één van mijn favoriete tochten van de toerclub. De heenweg gaat door de duinen en kent het nodige klimwerk met als toppunt het Kopje van Bloemendaal. De terugweg voert door de bollenvelden, waarvan je altijd hoopt dat ze in volle bloei staan, maar bij het vaststellen van de kalender is het altijd een gok. Het ene jaar is er nog geen bloem te zien, het andere jaar is alles uitgebloeid. Gelukkig was het dit jaar de een gulden middenweg. Er was wel wat kleur maar het hoogtepunt moet nog komen.
Onderweg raapte we nog een tweetal ex MTB cursisten op. Ondanks mijn kapotte schoen ging het eigenlijk allemaal prima. Ik moet zeggen dat ik over mijn conditie geen klagen had. Ook mijn maag deed deze keer niet gek. En zo kwamen we voldoen aan bij het clubhuis waar de gehele rit onder get genot van een broodje bal werd geanalyseerd. Het blijft toch altijd een drukte met auto's tussen de bollenvelden was wel de conclusie. En het zijn niet eens de bewoners maar vaak dagjesmensen die geen idee hebben hoe druk het is op deze smalle wegen.
Uitpijlen van de Geestgrondentocht
De Geestgrondentocht
Foto's
 |
| Uitzicht over Den Haag vanaf de Prinsenberg |
Uitpijlen
Maar voor er gefietst kon worden moesten de routes uitgepijld worden. Een klusje waar ik me voor had opgegeven en wat ik de vrijdag voor de tocht uitvoerde. Ik had verwacht dat het een heftig klusje zou zijn, maar eigenlijk viel het mee. Het was mooi weer, weinig wind en het pijlen ging in een redelijk tempo. Onderweg maakte ik nog het één en ander mee. Ze kwam eerst Koningin Maxiama tegemoet rijden bij de Horsten, niet veel later gevolgd door een zwoegende Prinses Amalia op d'r fiets met boekentas achterop. Stak er vlak voor me een vos over, Werd ik aangesproken door een groepje oude Katwijkers, maar waar ze het over hadden, geen idee. En ik haalde een kudde schapen in die langs de provinciale weg liepen.
De tocht zelf
Op zaterdag stond de tocht zelf op het programma. Het was nog wel koud maar beloofde een mooie dag te worden. In het clubhuis was het een drukte van belang. Veel buitenstaanders wisten de weg naar het clubhuis te vinden voor deze mooie tocht. De grote groep van 9 uur liet ik gaan. Ik had inmiddels wel de ervaring dat, het met name op de terugweg, met deze groep het best listig is op de smalle wegen tussen de bollenvelden. Na ca. tien minuten vertrok er ene groepje met Martijn, Bierbrouwer Rob, Nico, Hendy en Gerard. Dit leek me een prima groepje om bij aan te sluiten. Bij de start was de groep wel wat groter maar na de heuvel was de groep al uitgedund.
 |
| Vlak na de start op de Kraalpas |
Met een lekker onderhoudend tempo onder leiding van Rob en Martijn reden we zonder problemen richting de duinen en zette koers naar Katwijk en Noordwijk. Onderweg sloten een aantal mensen aan die ons in Noordwijk blind bleven volgen en zodoende wat onverwacht klimwerk voor hun kiezen kregen.
Net voor Langevelderslag zag ik in de verte De Losser rijden. Hoewel er in de groep nog getwijfelt werd wist ik gewoon dat ik gelijk had. Het schijnt dat hij nog even in ons wiel heeft gezeten, maar dat was al over toen het pad omhoog liep tegen een duin op. Dat was eigenlijk al vrij snel. Bij Zandvoort reden we door de duinen om het circuit. Op zicht een mooi woest stukje.
 |
| Nabij Zandvoort |
Bij Bloemendaal aan Zee doken we de Kenemerduinen in. Ook dit is een prachtig stuk met daarbij het nodige klimwerk. We reden de duinen weer uit bij Bloemendaal alwaar ook de rust was. Daar aangekomen was de grote groep die net voor ons vertrokken was ook net aangekomen.
Ik liet de de koffie en appelgebak goed smaken. De grote groep gaven we weer een voorsprong voor we zelf ook op pad gingen. Het enige nadeel van deze koffiestop is dat je koud het Kopje van Bloemendaal op moet. Aan de andere kant ben je eigenlijk ook een beetje uitgerust. Uiteindelijk maakt het voor Strava allemaal geen bal uit. Na het klimwerk en het lusje door het Landgoed Leyduin merkte ik dat er iets niet goed zat bij mijn linker pedaal. Wat bleek, er was een stuk zool van mijn schoen afgebroken. Met als resultaat dat ik met mijn linkervoet niet meer kon vastklikken.De eerste helft zit erop. Bij Langevelderslag nog #DeLosser voorbij gevlogen. Nu aan de koffie in Bloemendaal. #GGT @toezoe77— Patrick Coers (@FietspaT) 8 april 2017
Gelukkig zat het klimwerk er op en met wat beleid kon ik de rit uitrijden. Het aanzetten was niet echt een probleem, dat deed ik wel met mijn andere been, maar af en toe schoot mijn voet van het pedaal bij een hobbel in de weg. Maar uiteindelijk kreeg ik het gevoel te pakken en konden we de tocht met een prima tempo gewoon uitrijden.
Onderweg raapte we nog een tweetal ex MTB cursisten op. Ondanks mijn kapotte schoen ging het eigenlijk allemaal prima. Ik moet zeggen dat ik over mijn conditie geen klagen had. Ook mijn maag deed deze keer niet gek. En zo kwamen we voldoen aan bij het clubhuis waar de gehele rit onder get genot van een broodje bal werd geanalyseerd. Het blijft toch altijd een drukte met auto's tussen de bollenvelden was wel de conclusie. En het zijn niet eens de bewoners maar vaak dagjesmensen die geen idee hebben hoe druk het is op deze smalle wegen.
Uitpijlen van de Geestgrondentocht
De Geestgrondentocht
Foto's
Reacties
Een reactie posten