Doorgaan naar hoofdcontent

Vossejacht #8 : Een knallend spektakel

Vandaag stond de 8e Vossejacht alweer op het programma. En ik had er zin in. De uitzetters hadden een foto rondgestuurd en dat beloofde wat moois te worden.


Ik had op zaterdag mijn wielen nog even nagelopen en alle banden geplakt. De wielen draaide weer als een zonnetje. 's-Morgens reed ik vol goede moed naar het clubhuis. Deze keer hadden De Voorzitter en de Vieze Voorzitter nog een spoedcursus Vossejacht in elkaar geknutseld en uiteindelijk gingen we om vijf-over-half-tien onder leiding van Aad naar de start. Deze stond op de kruising van de Voorweg met de Meerzichtlaan. De start was een echte klassieker want na jaren reden we weer eens door de straten van Meerzicht met stukken land waarvan ik het bestaan niet eens wist, reden we richting het dorp waar we een stuk land achter de Dorpsstraat naar de Kwik-Fit namen. Leik hoor zo'n jacht van een stel ras Zoetermeerders.

Via de Van Diestlaan reden we naar het industrieterrein voor een lusje over het terrein van de firma Bode Scholten waar 2 controles stonden. Één achter een stel geparkeerde wagens en één in de fietsenstalling die door enkele jagers voorbij werd gereden omdat Marco zich heel opvallend had opgesteld. Daarna werd er via de Bleiswijkseweg en het braaklichende Prismaterrein koers gezet naar de Kruisweg. Daar stond op het talud van de N209 de volgende controle. Het bleek dat je eerst benedenlangs most om vervolgens bovenlangs, via de volgende controle weer terug te gaan. Één ding was zeker, het was nu een ouderwets zooitje waarbij niet iedereen wist hoe het in elkaar stak. Nu ging het langs de A12 op volle vaart op Waddinxveen aan. Ik zat in een lekker groepje. Kon het tempo van 38 km/u goed aan en reed lekker mee zonder dat ik echt in het rood reed. Dat was wel lekker.

Bij een afrit hadden de neven mooi gebruik gemaakt van een lusje in de afrit voor de volgende controle. Daarna werd er koers gezet richting het nieuwe pand van de Lidl voor een partij onvervalst kleitrappen. Vele fietsen liepen vol en de jagers moesten lopen verder. Zelf kon ik het hele land bijna tot het einde fietsend afleggen. Dat is wel het voordeel van zo'n ouderwetse 26". Na het tweede stuk modderland waarbij ik een handvol jager achter me liet reed ik met een lekker groepje hard weg waarbij de modder metershoog over me heen vloog. Maar dat kon me niet deren. Maar een luide knal maakte een einde aan dit sprookje. Wat bleek. Er zat een gat in mijn buitenband en nu was mijn binnenband daardoor naar buiten gekomen.

Er reden nu grote groepen jagers voorbij terwijl ik redelijk vlot mijn band verwisselde. Voor de zekerheid liet ik mijn rem openstaan en vervolgde mijn weg. De route was nu vrij gemakkelijk te volgen want een groot bruin spoor verraadde waar de rest heen was gereden. Net voorbij Waddinxveen stond de vijfde controle verdekt opgesteld achter een gemaal. Daarna ging het via een industrieterrein, waarbij ik bijna tegen een slagboom reed die ik niet opmerkte. Verder langs de A12 waarbij we weer een stuk land in mochten welke er 2 jachten gelden ook in zit. Deze keer liepen mijn wielen snel vol. Maar boven langs de weg was het beter fietsen en zo kwam ik bij de laatste controle.

Op het fietspad langs de A12 kon ik het tempo er redelijk in houden. Toen ik met mijn voorrem wilde remmen wis bleek dat door de vele modder de kabel was losgeschoten. Terwijl ik deze vastzette zag ik dat het gat in mijn buitenband ook groter was geworden. Ik draaide een remblok eraf zodat mijn binnenband nog vrijliep. Ondertussen werd ik ingehaald door Erik en Antoon. Een beetje vol ongeloof keek ik dat aan, waar kwamen die nou weer vandaan. Bij de Kruisweg stond op een groot veld de Vos. Daarbij stond nog een grote groep. Achteraf bleek mijn achterstand niet eens zo heel groot was. Dat was dan weer een opsteker.

Nadat ik mijn ring om de Vos had gedaan reed ik op de fiets van Pieter naar het clubhuis. Ondanks de lekke band kan ik toch terugkijken op een prima jacht. Het ging eigenlijk allemaal best wel lekker.



Reacties