Deze week was het mijn beurt om een Vossejacht uit te zetten. In de afgelopen weken had ik veel routes uitbedacht en was zelfs al op verkenning geweest maar uiteindelijk besloot ik het roer helemaal om te gooien en een jacht richting de Rottemeren uit te zetten, daar waren we dit seizoen nog niet geweest. Op zaterdagochtend ging gewapend met vetkrijt en lint op pad. Bij vertrek miezerde het al en dat zou ook de hele tijd zo blijven. Niet echt hard, maar het wegdek was wel nat en dat zou met met de pijlen op het wegdek zetten nog wel eens problemen kunnen geven.
In eerste stuk land kwam een andere jager al tegemoet rijden. Puur toeval, maar leuk genoeg om er een opmerking over te maken. Ik ging ondertussen door met pijlen zetten. Probeerde daarbij de pijlen zoveel mogelijk veilig te zetten op gladde ondergrond. Via het van Tuyllpark en de de Kruisweg reed ik op Bleiswijk aan. Nam daar de voetgangersbrug over de N209. Ik twijfelde of ik hier een controle zou zetten. Via Bleiswijk reed ik naar het Lage Bergschebos. Onderweg nam ik twee stukken land op die waarvan het niet de bedoeling was dat ze in de jacht kwamen. Ik vond het wel mooie stukken.
Verder vervolgde ik mijn weg naar Bergschehoek. Het was daar zo druk met autoverkeer dat het zetten van vervolgpijlen een hele uitdaging was. Na Berkel reed ik naar de Groenblauwe slinger. Hier kon ik op het mooie asfalt prima pijlen neerzetten, evenals het daarop volgende Balijbos. Uiteindelijk nam ik een stuk land langs het spoor om uiteindelijk via de Balijbrug naar de voormalige afrit van de snelweg te gaan.
Na ruim 3 uur had ik het wel gehad en reed snel naar huis om droge kleren aan te trekken en wat te eten.
In de blauwe emmer zaten niet zo heel veel knijpers. Achteraf bleek er een hele groep gesneden te hebben en zo deze emmer gemist te hebben. Een beetje onbegrijpelijk omdat deze emmer vol in het zicht stond. Bij Bergschenhoek had het peloton zijn sporen nagelaten. Op de weg was één groot bruin spoor van fietsbanden en plakkaten modder. Een mooi gezicht. Ik reed nu de kortste weg naar de Vos waar mijn vader en broer al stonden. De overgrote merendeel was al binnen. Ik begreep van hun dat er een hoop commentaar op de start was. het zou niet kloppen. Tja, als je zelf in een listig lusje trapt....
Nadat ik alle controles had opgehaald was er nog een heftige discussie bezig over de start. Na het opmaken van de stand zijn we met een groepje naar de start gereden. Daarbij was ook John, een oud jager. Hij was van mening dat het allemaal klopte. Dus het was goed.
Uiteindelijk waren de reacties op de jacht positief. Men vond het een mooie en zware route met leuke stukken land en snelle stukken weg en voor niet te vergeten een listig lusje. Wel had ik een controle op de loopbrug bij de veiling moeten zetten. Want ik hoorde dat er daar een hoop de weg waren overgestoken. Dat was een gouden slag geweest. Maar ja, het gedrag van Vossejagers is niet te voorspellen. Dat blijkt maar weer. Ondertussen had ik er vandaag ruim 100 km opzitten. Moe was ik wel, maar echt gesloopt niet.
In eerste stuk land kwam een andere jager al tegemoet rijden. Puur toeval, maar leuk genoeg om er een opmerking over te maken. Ik ging ondertussen door met pijlen zetten. Probeerde daarbij de pijlen zoveel mogelijk veilig te zetten op gladde ondergrond. Via het van Tuyllpark en de de Kruisweg reed ik op Bleiswijk aan. Nam daar de voetgangersbrug over de N209. Ik twijfelde of ik hier een controle zou zetten. Via Bleiswijk reed ik naar het Lage Bergschebos. Onderweg nam ik twee stukken land op die waarvan het niet de bedoeling was dat ze in de jacht kwamen. Ik vond het wel mooie stukken.
Verder vervolgde ik mijn weg naar Bergschehoek. Het was daar zo druk met autoverkeer dat het zetten van vervolgpijlen een hele uitdaging was. Na Berkel reed ik naar de Groenblauwe slinger. Hier kon ik op het mooie asfalt prima pijlen neerzetten, evenals het daarop volgende Balijbos. Uiteindelijk nam ik een stuk land langs het spoor om uiteindelijk via de Balijbrug naar de voormalige afrit van de snelweg te gaan.
Blijft toch een hels karwij zo'n Vossejacht uitzetten. Maar het is weer gelukt. #zoekdevos— Patrick Coers (@FietspaT) 10 december 2016
Na ruim 3 uur had ik het wel gehad en reed snel naar huis om droge kleren aan te trekken en wat te eten.
De dag van de jacht
's morgens om half zes ging me wekker. Ik at en dronk wat en ging om 6 uur op pad. Wat ik helaas al had verwacht is dat de pijlen er op sommige punten niet al te best bij stonden. Er was dus werk aan de winkel. Ondertussen begon het te regenen en voor de zekerheid trok ik mijn regenjack aan. De regen was eigenlijk van korte duur, maar mijn regenjack heb ik niet meer uitgedaan.
Op de meest belangrijke plaatsen zette ik nog extra pijlen, en dat waren er best veel die belangrijke plekken. Op een paar plekken moest ik het land in wat zo in het donker best een uitdaging is. Na Berkel stonden de pijler er nog goed bij en kon ik lekker opschieten. Ik plaatste de laatste emmers bij het Balijbos. Tekende de start en reed snel naar huis om nog 2 emmers op te halen voor bij de start. Daarna vloog ik naar het clubhuis. Ik kon even een bak koffie nemen en at een broodje ei. Er bleken 61 deelnemers zich te hebben ingeschreven. Een record voor dit seizoen.
na het praatje van De Voorzitter reed ik snel naar de start en wachtte daar het peloton op. Ik had een listig lusje bedacht waar een aantal jagers met open ogen in trapte.
Nadat het hele zooitje weg was zette ik snel de vos neer, verplaatste nog even de laatste controle en ging toen richting Bleiswijk om wat emmer op te halen. Daar zag ik nog een groepje achterblijvers rijden.
In de blauwe emmer zaten niet zo heel veel knijpers. Achteraf bleek er een hele groep gesneden te hebben en zo deze emmer gemist te hebben. Een beetje onbegrijpelijk omdat deze emmer vol in het zicht stond. Bij Bergschenhoek had het peloton zijn sporen nagelaten. Op de weg was één groot bruin spoor van fietsbanden en plakkaten modder. Een mooi gezicht. Ik reed nu de kortste weg naar de Vos waar mijn vader en broer al stonden. De overgrote merendeel was al binnen. Ik begreep van hun dat er een hoop commentaar op de start was. het zou niet kloppen. Tja, als je zelf in een listig lusje trapt....
Nadat ik alle controles had opgehaald was er nog een heftige discussie bezig over de start. Na het opmaken van de stand zijn we met een groepje naar de start gereden. Daarbij was ook John, een oud jager. Hij was van mening dat het allemaal klopte. Dus het was goed.
 |
| Controle van de start |
Uiteindelijk waren de reacties op de jacht positief. Men vond het een mooie en zware route met leuke stukken land en snelle stukken weg en voor niet te vergeten een listig lusje. Wel had ik een controle op de loopbrug bij de veiling moeten zetten. Want ik hoorde dat er daar een hoop de weg waren overgestoken. Dat was een gouden slag geweest. Maar ja, het gedrag van Vossejagers is niet te voorspellen. Dat blijkt maar weer. Ondertussen had ik er vandaag ruim 100 km opzitten. Moe was ik wel, maar echt gesloopt niet.
Reacties
Een reactie posten