Vossejacht #5 : Een degelijke klassieker

Vandaag was alweer de vijfde Vossejacht. Ook deze jacht was wederom een prima uitgezette jacht. Een goed te volgen route met leuke stukken land waar je niemand in de weg reed. Wat dat betreft hebben de uitzetters dit seizoen prima werk afgeleverd. Het was ook prima weer met als gevolg dat er 58 man aan de start stond, waaronder oudgediende Jan Boshuier. Na het praatje van De Voorzitter gingen we op pad. Antoon had me de start uitgelegd en zodoende gingen we met een grote groep dwars door Zoetermeer op de start aan.

Klaarmaken om naar de start te rijden

De start lag nabij het Lange Land Ziekenhuis en in volle vaart ging het op het Noord-Aa aan. Trouw volgde het merendeel de uitgezette route over het strand waar de uitzetters Antoon en Henk ditmaal geen controle in het water hadden staan. In volle vaart gingen we naar de Geerpolder voor een stukje singletrack waar de eerste controle stond. Door Zoeterwoude gingen we op de A4 aan. Antoon had ons gewaarschuwd dat we moesten bukken. Ik verwachte dat we onder de afslag van de A4 door moesten. Bij de A4 moesten we linksaf. Ronald, die niet oplette ging meteen rechts op een lint af, terwijl er duidelijk een pijl naar links stond voor een welbekend lusje.

Naar de 2e controle

Na de 2e controle

Na het lusje gingen we, massaal via een vlonder onder de A4 door, we waren tenslotte gewaarschuwd dat we moesten bukken...

Dat bukken bleek niet hier te zijn. Toen we bij het klooster waren keerde we weer terug. Toen ik weer onder de A4 vandaan kwam kwam Ronald, die al eerder was terug gegaan, net van de 2e controle vandaan. Samen reden we langs de A4 naar de viaducten. Voor ons reed een groepje minder snelle goden die wel meteen de juiste route genomen hadden en nu voorin reden. Wat zullen ze gelachen hebben. Onder de donkere viaducten stond Henk met zijn zoon die was verkleed als heks. Onder deze donkere omstandigheden schrok ik toch wel even. Hier stond al de derde controle.

Via Cronesteijn reden we naar de overweg waar net na mij de bellen begonnen te rinkelen. Achter me was even een Roubaix momentje met jagers die toch nog onder de spoorbomen door reden. Via wat lusjes door het industrieterrein reden we naar de fietsbrug over de Oude Rijn. Daar stond bij de kruising over de brug geen pijl. Ik zag Ruud daar wat rondjes rijden. Er zat hier dus een lusje. Samen met Ruud had ik de gele emmer snel gevonden. Een paar dames begonnen uitbundig te juichen toen ze ons achterna reden en de emmer ook zagen staan. Misschien moeten ze toch wat leren om dit juist zo stiekem mogelijk te doen omdat een hele groep deze controle juist had gemist.

Door Leiderdorp hadden Henk en Antoon de nodige leuke onverharde stroken gevonden. Achter een soort buurthuisje stond al de vijfde controle dit ging hard zo. Achteraf scheen dat Adrie en John van Santen onafhankelijk van elkaar waren gaan snijden met gevolg dat ze als nummer één en twee bij de vos aankwamen, de meestersnijders. Ik volgde trouw de route. Moest de grote groep laten lopen maar was niet geheel ontevreden over mijn vorm. Langs de Vliet ging het op Vlietland aan. Via een stuk van de Wijk en Woudenroute waar geen controle stond reden we naar de Kniplaan. Geheel tegen mijn verwachting bleven we nu op het fietspad en sloegen we de twee zware stroken over. Alleen het laatste strookje moesten we nog nemen. Daar stond de laatste controle ook verdekt opgesteld. In de verte zag ik nog een groepje rijden en van Aad die achter me reed had ik nu niet veel meer te vrezen.

Op de Kniplaan kwam Martijn uit tegengestelde richting en riep dat ik naar de puinstort moest. OP de Meerpolderdijk kon ik lekker in het wiel van twee wielertoeristen naar de Vos rijden waarvan de plaats van verre al zichtbaar was door een grote groep jagers die eromheen stond.

Bij de vos

Ik had vandaag wederom heerlijk gereden. Op de weg was ik blij met mijn kneiterharde banden, wat in het veld wel wat lastiger rijden was. Maar ja je moet keuzes maken. Eindelijk heb ik weer het gevoeld dat ik er stevig tegenaan kan. En dat ik vooral zelf naar de pijlen moet kijken is vandaag maar weer gebleken. Daar kan ik toch wel mijn voordeel uit halen.