Eindelijk was het zover, de eerste Vossejacht van het seizoen was een feit. De laatste dagen was het een drukte van belang op Twitter, Facebook en WhatsApp. Maar na de sociale media was het nu de buurt aan de benen om te spreken. Zelf had ik er wel een hard hoofd in of mijn benen überhaupt wel iets te vertellen hadden. Maar dat mocht de pret niet drukken. Toen ik 's morgens aankwam in het clubhuis was het nog relatief rustig. Ronald, de uitzetter, zat er al met zijn maten die voor hem bij de controleposten zouden gaan staan. Voor Harry en Fred was dit niks nieuws maar voor de rest was de kans groot dat ze hun ogen zouden uitkijken.
Uiteindelijk liep het clubhuis lekker vol. Uiteindelijk had 51 man/vrouw zich ingeschreven waaronder een aantal nieuwe gezichten maar vooral heel veel oude gezichten. Na het gebruikelijke praatje, ditmaal door de Vieze Voorzitter Antoon, gingen we tegen kwart voor tien op pad. Frans wist de start, hoewel Frans dit in eerste instantie niet wist, bleek de start bij hem thuis voor de deur te staan.En zo ging een peloton van 50 man kriskras door Buytenwegh. Zelf wist ik het draaien en keren hier prima te overleven en zette vlot koers naar de Meerpolderdijk.
In het daaropvolgende stuk land stond de eerste controle. Eigenlijk ging het met mij wel prima.In de verte zag ik een groepje rijden, die bleek achteraf, bij het begin een heel stuk te hebben overgeslagen. Maar richting Stompwijk werd ik ingehaald door een groepje snelle mannen en daarachter bleek nog heel veel meer te zitten.
Op de weg kon ik er een best tempo op na houden. Hoewel mijn hartslag ver in het rood was had ik niet het idee dat ik mezelf opblies. En zo reden we kop-over-kop richting het beruchte stuk land met de 13 hekken. Net na de helft stonden Harry en Henk met een controle. Uiteindelijk verliet ik het land met, letterlijk, kleerscheuren. Ik verwachte eigenlijk dat we nu richting de andere kant van de sloot zouden gaan voor de viaducten. Maar deze zaten er helaas niet in. Dit stukje had ik een keer gereden bij een zondagse MTB tocht.
Via Zoeterwoude zette we koers richting de Zuidbuurt. Ondertussen vormde zich een ploegje gelijkgestemde. Na wat draaien en keren door Zuidbuurt ging het op de Weipoort aan. Via een stuk land reden we naar de controle, bemand door Fred en John. We namen de zelfde weg terug. Op het asfalt nam ik de kop en reed resoluut rechtdoor, daarbij zag ik een pijl naar rechts over het hoofd. De mannen in mijn wielen zagen die pijl wel en reden via het kerkepad direct naar Gelderswoude. Nabij de IJsboerdij merkte ik mijn fout keerde om en ging vol gas de goede richting op. Richard en Cees, die net bij me waren aangesloten liet ik achter me. Het ging eigenlijk allemaal wel lekker. De route was prima te volgen. Er stond geen wind en het zonnetje scheen. Eigenlijk geen Vossejachtweer.
Via Benthuizen ging het op het Bentwoud aan. Enkele wandelaars wezen me de juiste weg. Ik vermoede dat de groep voor me zich gewoon netjes hadden gedragen zoals Ronald had gewenst. En nu merk dat dit gewoon zijn vruchten afwerpt. Bij de volgende controle stond de vrouw van Ronald, met zijn zoon die met zijn drone opnames maakte van de jacht. Wellicht wordt dit de toekomst. Ik moet zeggen dat het resultaat er mag zijn.(bij 1:36 kom ik over de brug)
Ronald schotelde ons leuke stukjes off-road voor in het Bentwoud en Oosterheem. Al snel reed ik alweer in een groep. Die kwamen me even tegemoet. Toch was ik er van overtuigd dat ik de juiste route reed, wat achteraf ook bleek. En zo zat ik weer in een groepje. Bij het industrieterrein twijfelde enkele over een pijl. Nu reed ik samen met Rob en Martijn. Omdat we er van overtuigd waren dat we goed reden hadden we ineens voorsprong. Via een stukje langs de Oostweg, en achter een geluidsscherm langs waar de één na laatste controle stond reden we door Palenstein. We verwachte dat daar ergens bij de zoon van Ronald, Stefan, de laatste controle zou staan. Naar het schijnt had Stefan het te druk met het leren van z'n "tentamen". Volgens Ronald speelde zijn nieuwe vriendin hierin ook een rol.
De laatste controle stond heel slim langs het spoor bij Palenstein. In eerste instantie reden we deze voorbij. Daardoor werden we weer ingehaald door het achtervolgende groepje. Uiteindelijk stond niet veel verder de Vos. Op het houtsnipperpad achter Phoenix. Hier wist ik met gemak van mijn medestrijders weg te rijden en was uiteindelijk als 23e bij de vos en 19e in de uitslag. Dat was mooi. die 25 punten zijn een prima basis voor het seizoen wat natuurlijk nog alle kanten op kan.
De eerste Vossejacht!!!!! 🚴🏻💨 — fietsen at TV Zoetermeer'77 https://t.co/LOvMyodWXT— Patrick Coers (@FietspaT) 30 oktober 2016
Uiteindelijk liep het clubhuis lekker vol. Uiteindelijk had 51 man/vrouw zich ingeschreven waaronder een aantal nieuwe gezichten maar vooral heel veel oude gezichten. Na het gebruikelijke praatje, ditmaal door de Vieze Voorzitter Antoon, gingen we tegen kwart voor tien op pad. Frans wist de start, hoewel Frans dit in eerste instantie niet wist, bleek de start bij hem thuis voor de deur te staan.En zo ging een peloton van 50 man kriskras door Buytenwegh. Zelf wist ik het draaien en keren hier prima te overleven en zette vlot koers naar de Meerpolderdijk.
In het daaropvolgende stuk land stond de eerste controle. Eigenlijk ging het met mij wel prima.In de verte zag ik een groepje rijden, die bleek achteraf, bij het begin een heel stuk te hebben overgeslagen. Maar richting Stompwijk werd ik ingehaald door een groepje snelle mannen en daarachter bleek nog heel veel meer te zitten.
 |
| na het klimmen over een stuk of 10 hekken |
Op de weg kon ik er een best tempo op na houden. Hoewel mijn hartslag ver in het rood was had ik niet het idee dat ik mezelf opblies. En zo reden we kop-over-kop richting het beruchte stuk land met de 13 hekken. Net na de helft stonden Harry en Henk met een controle. Uiteindelijk verliet ik het land met, letterlijk, kleerscheuren. Ik verwachte eigenlijk dat we nu richting de andere kant van de sloot zouden gaan voor de viaducten. Maar deze zaten er helaas niet in. Dit stukje had ik een keer gereden bij een zondagse MTB tocht.
Via Zoeterwoude zette we koers richting de Zuidbuurt. Ondertussen vormde zich een ploegje gelijkgestemde. Na wat draaien en keren door Zuidbuurt ging het op de Weipoort aan. Via een stuk land reden we naar de controle, bemand door Fred en John. We namen de zelfde weg terug. Op het asfalt nam ik de kop en reed resoluut rechtdoor, daarbij zag ik een pijl naar rechts over het hoofd. De mannen in mijn wielen zagen die pijl wel en reden via het kerkepad direct naar Gelderswoude. Nabij de IJsboerdij merkte ik mijn fout keerde om en ging vol gas de goede richting op. Richard en Cees, die net bij me waren aangesloten liet ik achter me. Het ging eigenlijk allemaal wel lekker. De route was prima te volgen. Er stond geen wind en het zonnetje scheen. Eigenlijk geen Vossejachtweer.
Via Benthuizen ging het op het Bentwoud aan. Enkele wandelaars wezen me de juiste weg. Ik vermoede dat de groep voor me zich gewoon netjes hadden gedragen zoals Ronald had gewenst. En nu merk dat dit gewoon zijn vruchten afwerpt. Bij de volgende controle stond de vrouw van Ronald, met zijn zoon die met zijn drone opnames maakte van de jacht. Wellicht wordt dit de toekomst. Ik moet zeggen dat het resultaat er mag zijn.(bij 1:36 kom ik over de brug)
Ronald schotelde ons leuke stukjes off-road voor in het Bentwoud en Oosterheem. Al snel reed ik alweer in een groep. Die kwamen me even tegemoet. Toch was ik er van overtuigd dat ik de juiste route reed, wat achteraf ook bleek. En zo zat ik weer in een groepje. Bij het industrieterrein twijfelde enkele over een pijl. Nu reed ik samen met Rob en Martijn. Omdat we er van overtuigd waren dat we goed reden hadden we ineens voorsprong. Via een stukje langs de Oostweg, en achter een geluidsscherm langs waar de één na laatste controle stond reden we door Palenstein. We verwachte dat daar ergens bij de zoon van Ronald, Stefan, de laatste controle zou staan. Naar het schijnt had Stefan het te druk met het leren van z'n "tentamen". Volgens Ronald speelde zijn nieuwe vriendin hierin ook een rol.
De laatste controle stond heel slim langs het spoor bij Palenstein. In eerste instantie reden we deze voorbij. Daardoor werden we weer ingehaald door het achtervolgende groepje. Uiteindelijk stond niet veel verder de Vos. Op het houtsnipperpad achter Phoenix. Hier wist ik met gemak van mijn medestrijders weg te rijden en was uiteindelijk als 23e bij de vos en 19e in de uitslag. Dat was mooi. die 25 punten zijn een prima basis voor het seizoen wat natuurlijk nog alle kanten op kan.
 |
| Bij de Vos |
Reacties
Een reactie posten