Dat was vandaag echt lachen. Mijn vrouw ging vandaag op d'r fiets naar d'r werk in Leidschendam. Omdat het mooi weer was besloot ik voor de gezelligheid, samen met onze jongste dochter achterop, mee te rijden. Het was heerlijk fietsen via de Voorweg en Wilsveen, de sluisjes van Leidschendam en zo naar Leidschenhage.
Toen ik weer terug reed met mijn dochter namen we even een tussenstop bij de sluisjes voor een bak koffie en een ijsje. Daar zag ik nog een wielertoerist zich ernstig misdragen door door het rode verkeerslicht te rijden terwijl en allemaal verkeer aankwam.
Toen we weer verder fietste werden we net na het tunneltje bij De Star ingehaald door een mannetje op de racefiets welke op de weg fietste. Ik vermoed dat hij al sinds 1960 wekelijks het zelfde rondje rijd en zodoende niet aan de gaten heeft dat de verkeerssituatie her en der wel eens is veranderd. Want verderop zat hij een vrouw die met haar auto uit de Oude |Middenweg kwam uit te schelden vanwege het feit dat ze hem geen voorrang gaf.
Toen ik hem in het voorbijgaan erop aansprak dat hij haar voorrang moest verlenen trapte hij hard door. Maar echt hard ging het niet ondanks het zware verzet waar hij mee reed. Ik maakte een sprinte en zat in zijn wiel wat op de opoefiets met dochter achterop prima was bij te houden. Nog leuker werd het toen we linksaf sloegen naar Wilsveen. Daar viel hij helemaal stil. Ik moest zelfs inhouden om het niet voorbij te gaan.
Toen de weg omhoog ging stapte hij af. Wellicht was hij het zat dat ik in zijn wiel zat, gezellig te kletsen met mijn dochter. Maar even later haalde hij me weer in. Vroeg of ik hem bij wilde houden. Ik gaf hem als antwoord dat me dat geen moeite koste. Toen reed hij boos weg. Ik heb hem nog heel lang voor me zijn rijden. Mijn dag was weer goed. Maar de zijne niet vermoed ik.
Toen ik weer terug reed met mijn dochter namen we even een tussenstop bij de sluisjes voor een bak koffie en een ijsje. Daar zag ik nog een wielertoerist zich ernstig misdragen door door het rode verkeerslicht te rijden terwijl en allemaal verkeer aankwam.
Toen we weer verder fietste werden we net na het tunneltje bij De Star ingehaald door een mannetje op de racefiets welke op de weg fietste. Ik vermoed dat hij al sinds 1960 wekelijks het zelfde rondje rijd en zodoende niet aan de gaten heeft dat de verkeerssituatie her en der wel eens is veranderd. Want verderop zat hij een vrouw die met haar auto uit de Oude |Middenweg kwam uit te schelden vanwege het feit dat ze hem geen voorrang gaf.
Toen ik hem in het voorbijgaan erop aansprak dat hij haar voorrang moest verlenen trapte hij hard door. Maar echt hard ging het niet ondanks het zware verzet waar hij mee reed. Ik maakte een sprinte en zat in zijn wiel wat op de opoefiets met dochter achterop prima was bij te houden. Nog leuker werd het toen we linksaf sloegen naar Wilsveen. Daar viel hij helemaal stil. Ik moest zelfs inhouden om het niet voorbij te gaan.
Toen de weg omhoog ging stapte hij af. Wellicht was hij het zat dat ik in zijn wiel zat, gezellig te kletsen met mijn dochter. Maar even later haalde hij me weer in. Vroeg of ik hem bij wilde houden. Ik gaf hem als antwoord dat me dat geen moeite koste. Toen reed hij boos weg. Ik heb hem nog heel lang voor me zijn rijden. Mijn dag was weer goed. Maar de zijne niet vermoed ik.
Reacties
Een reactie posten