Joekelen met SHL

Voor het derde achtereen volgende jaar was ik door Hendy uitgenodigd om het SHL Bike Event te begeleiden. Deze keer was er voor gekozen om naar Uchelen te gaan. En voor mij onbekende route, hoewel ik de omgeving daar wel op mijn duimpje ken. 's Morgens reed ik samen met Hendy richting Uchelen alwaar ook al wat collega's aanwezig waren.  Dit jaar was ook De Lem voor het eerst van de partij. Want het leek Hendy wel goed om er een paar gouden handjes bij te hebben. Achteraf gezien was dit geen slechte keuze. Bij één van de deelnemers was onderweg de achterderailleur gebroken waarbij Frans er heel vakkundig een singelspeed van wist te maken.

Groeps foto gemaakt door de serveerster

Maar voor we vertrokken was het eerst tijd voor koffie en appelgebak. Vervolgens een groepsfoto en zo konden we op pad.

De groep werd in drieën verdeeld. Een aantal man sloot heel stoer aan bij de snelle mannen, maar naar eigen zeggen waren ze met een half uur al compleet doorgedraaid. Hendy had ze gewaarschuwd. Zelf nam ik samen met Patrick de tweede groep onder mijn hoede. De route begon met een best stevige klim waarbij de eigenlijk vanzelf werd opgesplitst in twee groepen. Ondertussen begon het te regenen. Zo onder de bomen hadden we er weinig last van maar op de heide was het toch minder prettig. Zeker omdat ik er niet helemaal op gekleed was.

Op een gegeven moment besloot ik even te wachten. Langzaam druppelde de groep weer bij elkaar. Één van de deelnemers gaf aan dat de versnelling van zijn MTB niet werkte en hij alleen heel zwaar kon trappen. Provisorisch zette ik zijn achterderallieur vast op een tandwiel in het midden wat voor hem in ieder geval prettiger rijden was.

Na 20 km kwamen we bij de lunchplek aan, welke we in eerste instantie voorbij waren gereden. Daar konden we genieten van een aangename lunch, helaas wel in de regen. Maar naar mate de tijd verstreek werd het droog en het tweede deel reden we in een heerlijk zonnetje. Voordeel van de regen was dat de ondergrond over het algemeen goed bereidbaar was. Onderweg gaf ik de deelnemers nog tips hoe ze door het mulle zand moesten fietsen. Maar veel hadden ze ervnog niet van opgestoken, want Hendy kwam uit het niets naast me rijden en vroeg of ik fietsles aan het geven was. Toen ik omkeek zag ik dat de eerste achtervolger zo'n honderd meter achter me reed, terwijl ik voor mijn doen rustig aan deed. Ik besloot aan het einde te wachten tot de groep compleet was.

Langs het schietterrein van de Harskamp reden we op Hoenderlo aan. Na een stuk langs de provinciale weg begon een wat meer technisch gedeelte van de route. Niet overdreven moeilijk maar voor onervaren MTB-ers leuk genoeg om te rijden. Er zat zelfs een mooie snelle afdaling in waar ik het even van nam, maar deze werd gevolgd door een dito klim.

Voldaan kwamen we weer bij Uchelseberg aan. Daar bedankte decdeelnemers me. Het blijkt toch wel dat ze het prettig vinden als er iemand bij is die ze een beetje wegwijs maakt. Dat maakt dit soort uitstapjes leuk, zeker omdat ik het een eer vind om meegevraagd te worden.

Na het omkleden en opfrissen sloten we de dag af met een uitmuntend verzirgde barbeque. Dat blijft toch wel iets wat ze op de Veluwe goed kunnen, zorgen voor de innerlijke mens.