Donderdagavond was het mijn beurt om voor te rijden bij Toergroep B van TV Zoetermeer '77. Zelf was ik de afgelopen maanden weinig bij de club geweest. Sterker nog, het was mijn eerste avondrit van het seizoen. Daarom deed ik er alles aan om een zo mooi mogelijke route voor te schotelen. En ik had geluk want het weer zat ook mee. Een stralende zon scheen aan de lucht. Daarom besloot ik om niet een lange broek aan te doen maar mijn kniestukken. Voor een korte broek zou het aan het einde van de rit nog te koud zijn.
Op mijn gemak reed ik richting het clubhuis. Onderweg kwam ik de A-groep nog tegen onder leiding van #DeDokter en een grote grijns bij Hendy. Bij het clubhuis stonden vier man te wachten, waaronder Sjaak, met korte broek en kort shirt. Die zou het nog zwaar krijgen vanavond. Uiteindelijk vertrokken we klokslag kwart-voor-zeven met slechts zeven man voor een ritje naar de Krimpenerwaard.
Rustig reden we Zoetermeer uit, samen met Patrick zat reed ik op kop. Via de Rottemeren, Nesselande staken we tussen Nieuwerkerk en Capelle doornaar de Hollandse IJssel. Voor vele was dit een nieuw stukje. Bij Capelle slingerde we langs de Hollandse IJssel richting de Algebrabrug, staken deze over naar Krimpen en reden aan de overzijde van de Hollandse IJssel weer langs in tegengestelde richting over de dijk. Naast me zat Patrick te genieten van het landschap. Ondanks dat we hemelsbreed net vijfentwintig kilometer van huis waren was de sfeer al totaal anders. Helemaal mooi werd het na Ouderkerk toen we van de dijkaf de Tiendweg namen. Daar kwamen we, buiten één boer, helemaal niemand tegen. Een heerlijke oase van rust.
De Carrespoor Tiendweg kon rekenen op goedkeuring van mijn mederijders. Patrik hoopte nog even dat we de dijkopgang die voor ons was zouden overslaan, maar helaas, deze Muur van Gouda namen we toch. Ondertussen was de zon toch wel hard aan het zakken. Maar vanaf de Gouderaksebrug naar huis gaat het eigenlijk altijd wel snel. Want vlot reden we langs Waddinxveen en door het Bentwoud op Zoetermeer aan. Het tempo werd wel wat verhoogd, dat was zeker noodzakelijk voor de mannen uit Leidscheveen die nog wel wat kilometers voor de boeg hadden. Eenmaal in Zoetermeer reed iedereen rustig naar huis en bedankte me voor de mooie route. Dat maakt je altijd blij, dan weet je dat de tocht geslaagd is.
En de mannen uit Leidschenveen, die waren volgens mij al thuis voor de straatverlichting aanging. Want een zonnebril op je neus doet je steeds denken dat het donkerder is dan het in werkelijkheid is.
Ik vind dat het wel weer kan #driekwart #onderweg Toervereniging Zoetermeer '77 http://t.co/BCWOsg8NSU #Onderweg— Patrick Coers (@FietspaT) 7 mei 2015Op mijn gemak reed ik richting het clubhuis. Onderweg kwam ik de A-groep nog tegen onder leiding van #DeDokter en een grote grijns bij Hendy. Bij het clubhuis stonden vier man te wachten, waaronder Sjaak, met korte broek en kort shirt. Die zou het nog zwaar krijgen vanavond. Uiteindelijk vertrokken we klokslag kwart-voor-zeven met slechts zeven man voor een ritje naar de Krimpenerwaard.
 |
| Een Selfiets op kop van het groepje |
Rustig reden we Zoetermeer uit, samen met Patrick zat reed ik op kop. Via de Rottemeren, Nesselande staken we tussen Nieuwerkerk en Capelle doornaar de Hollandse IJssel. Voor vele was dit een nieuw stukje. Bij Capelle slingerde we langs de Hollandse IJssel richting de Algebrabrug, staken deze over naar Krimpen en reden aan de overzijde van de Hollandse IJssel weer langs in tegengestelde richting over de dijk. Naast me zat Patrick te genieten van het landschap. Ondanks dat we hemelsbreed net vijfentwintig kilometer van huis waren was de sfeer al totaal anders. Helemaal mooi werd het na Ouderkerk toen we van de dijkaf de Tiendweg namen. Daar kwamen we, buiten één boer, helemaal niemand tegen. Een heerlijke oase van rust.
 |
| Op Carrespoor Tiendweg |
De Carrespoor Tiendweg kon rekenen op goedkeuring van mijn mederijders. Patrik hoopte nog even dat we de dijkopgang die voor ons was zouden overslaan, maar helaas, deze Muur van Gouda namen we toch. Ondertussen was de zon toch wel hard aan het zakken. Maar vanaf de Gouderaksebrug naar huis gaat het eigenlijk altijd wel snel. Want vlot reden we langs Waddinxveen en door het Bentwoud op Zoetermeer aan. Het tempo werd wel wat verhoogd, dat was zeker noodzakelijk voor de mannen uit Leidscheveen die nog wel wat kilometers voor de boeg hadden. Eenmaal in Zoetermeer reed iedereen rustig naar huis en bedankte me voor de mooie route. Dat maakt je altijd blij, dan weet je dat de tocht geslaagd is.
En de mannen uit Leidschenveen, die waren volgens mij al thuis voor de straatverlichting aanging. Want een zonnebril op je neus doet je steeds denken dat het donkerder is dan het in werkelijkheid is.
Reacties
Een reactie posten