Wie gaan er vanavond fietsen met de A-groep @toezoe77 ? #KettingNaarRechts
— Patrick Coers (@FietspaT) 1 juli 2014
Gisteravond had ik we weer eens aangesloten bij de A-groep voor een lekker rondje met de Ketting-naar-rechts. Of te wel lekker stevig doorrijden. Het was prachtig fietsweer met mooie Hollandse luchten en de bijbehorende Hollandse wind, ergens uit het noorden. Uitgezwaaid door Nico vertrokken we met 9 man. Om het Westerpark heen gingen we langs de A12 richting Gouda.
Alles was meteen duidelijk. Er werd een stevig tempo gereden. Peter nam risico's bij het oversteken. Frans kon alles met moeite volgen. Op zich nog knap dat die ouwe met zijn 66 jaar bij ons aansluit. In het wiel van Ralf moest je niet zitten. Michel was niet in topvorm. En Hann zouden we niet op kop zien.
Bij de Coenecoopbrug waren we Frans kwijt. Ik vermoed dat, nadat hij er af moest hij rechtstreeks naar Bike2Go is gereden om zijn fiets te koop aan te bieden en ze ervan te overtuigen dat hij echt geen nieuwe fiets nodig had maar wel een lift naar huis. We vervolgde onze weg door de Reeuwijksen-Plassen waarbij mijn pion af en toe vrij leek te lopen. Dit werd steeds erger tot ik op een gegeven moment helemaal niet meer vooruit kwam. Een paar tikken op de pion bracht uitkomst en ik kon weer verder. Michel gebruikte dit moment even voor een plaspauze. Jammer alleen dat wij dat dit niet door hadden en daardoor kon Michel in volle achtervolging.
Langs de Vlist reden we in volle vaart richting Schoonhoven. Hoewel, het eerste deel langs de Vlist werden we een beetje opgehouden door een vrachtwagen. Vanaf Schoonhoven reden we in Westelijke richting via Bergambacht en het Loetbos naar Krimpen. Helaas zat een bak koffie bij De Loet er niet in omdat Jan niet van de partij was met de stempelkaart. Bij Krimpen reden we de IJsseldijk op. en gingen in tegenstelling tot wat ik had verwacht rechtsaf weer richting Gouda. Ik had het idee dat we via Capelle weer op huis aan zouden gaan. Op zich is de route over Gouda qua kilometers wel wat langer maar omdat je constant kan doorrijden ben je net zo lang onderweg. Op de IJsseldijk waren wel de nodige werkzaamheden. De combinatie van gefreesd wegdek en tegenwind maakte het allemaal best zwaar. dat was wellicht de reden dat niemand stond te springen om kopwerk te verrichten. Ik deed nog een duit in het zakje omdat de snelheid onder de 33 km/u dreigde te komen maar merkte dat het allemaal best zwaar ging.
Vanaf Gouda namen we de snelle weg naar huis. Nabij Moordrecht reed Stefan nog lek. Ondanks de afwezigheid van Frans-met-de-Gouden-handjes was het euvel snel verholpen en konden we weer snel op pad. Het laatste stuk langs de A12 ging naar mijn gevoel niet zo heel erg hard, toch reden we er nog met een gangetje van 37 km/u dus echt tegenvallen deed het niet. Wel was het lastig om tegen de zon in te kijken en eventuele tegenliggers te zien. Maar goed, zonder kleerscheuren kwamen we voldaan thuis met (bijna) 100 km op de teller.
 |
| Hollandse luchten op weg naar het clubhuis |
Alles was meteen duidelijk. Er werd een stevig tempo gereden. Peter nam risico's bij het oversteken. Frans kon alles met moeite volgen. Op zich nog knap dat die ouwe met zijn 66 jaar bij ons aansluit. In het wiel van Ralf moest je niet zitten. Michel was niet in topvorm. En Hann zouden we niet op kop zien.
Bij de Coenecoopbrug waren we Frans kwijt. Ik vermoed dat, nadat hij er af moest hij rechtstreeks naar Bike2Go is gereden om zijn fiets te koop aan te bieden en ze ervan te overtuigen dat hij echt geen nieuwe fiets nodig had maar wel een lift naar huis. We vervolgde onze weg door de Reeuwijksen-Plassen waarbij mijn pion af en toe vrij leek te lopen. Dit werd steeds erger tot ik op een gegeven moment helemaal niet meer vooruit kwam. Een paar tikken op de pion bracht uitkomst en ik kon weer verder. Michel gebruikte dit moment even voor een plaspauze. Jammer alleen dat wij dat dit niet door hadden en daardoor kon Michel in volle achtervolging.
 |
| Lek! |
Vanaf Gouda namen we de snelle weg naar huis. Nabij Moordrecht reed Stefan nog lek. Ondanks de afwezigheid van Frans-met-de-Gouden-handjes was het euvel snel verholpen en konden we weer snel op pad. Het laatste stuk langs de A12 ging naar mijn gevoel niet zo heel erg hard, toch reden we er nog met een gangetje van 37 km/u dus echt tegenvallen deed het niet. Wel was het lastig om tegen de zon in te kijken en eventuele tegenliggers te zien. Maar goed, zonder kleerscheuren kwamen we voldaan thuis met (bijna) 100 km op de teller.
Tja, het zat er een keer in. 100 km wegknallen met een avondritje #KettingNaarRechts
— Patrick Coers (@FietspaT) 1 juli 2014
Reacties
Een reactie posten