Ik had weer de mogelijkheid om met de A-rijders mee te gaan, op tijd thuis, eten naar binnen gewerkt. Het weer werkte dit keer ook mee. Geen sneeuw, geen ijzige kou, maar een lekker temperatuurtje van een graad of 15 en strakke blauwe lucht. Er stond alleen wat wind, nou eigenlijk meer een storm. Een stevige wind met een kracht zeven uit het zuid-westen hield de hele dag het land al in zijn greep.
Dat was wellicht de reden dat alleen Michel en Gijs aanwezig waren. We besloten te wachten op de B-groep. Hiervoor kwam alleen Alexander uit Leidschenveen aanwaaien. Ook voorrijder John liet zich niet zien.
Om kwart voor zeven gingen we op pad. Snel verzon ik een rondje. In eerste instantie gingen we zoveel mogelijk in de luwte tegen de wind in richting Pijnacker, Rodenrijs en Rotterdam. Michel, die naast me op kop reed had het erg zwaar. Gijs nam zijn positie over zodat Michel in zijn wiel kon uitpuffen. Via de oude dorpen Overschie en Kerkbuurt, waar ik bijna onder de slagboom van een spoorwegovergang terecht kwam. Bij Kerkbuurt gingen we rechtsaf en eindelijk reden, of beter gezegd, vlogen we voor de wind weer richting huis. Met gemak ging de teller over de 30 km/u, zonder echt te hoeven trappen. Door Delft en Delfgauw gingen we op het Balijbos aan om in een mum van tijd weer op Zoetermeer aan te vliegen. Halverwege namen we nog afscheid van Alexander.
Met een kleine zestig kilometer op de teller kwam ik thuis. De wind had er een mooie training van gemaakt.
Even een zware maaltijd gegeten, dan heb ik tenminste een beetje wegligging voor zometeen met TGA @toezoe77
— Patrick Coers (@FietspaT) 18 april 2013Dat was wellicht de reden dat alleen Michel en Gijs aanwezig waren. We besloten te wachten op de B-groep. Hiervoor kwam alleen Alexander uit Leidschenveen aanwaaien. Ook voorrijder John liet zich niet zien.
Om kwart voor zeven gingen we op pad. Snel verzon ik een rondje. In eerste instantie gingen we zoveel mogelijk in de luwte tegen de wind in richting Pijnacker, Rodenrijs en Rotterdam. Michel, die naast me op kop reed had het erg zwaar. Gijs nam zijn positie over zodat Michel in zijn wiel kon uitpuffen. Via de oude dorpen Overschie en Kerkbuurt, waar ik bijna onder de slagboom van een spoorwegovergang terecht kwam. Bij Kerkbuurt gingen we rechtsaf en eindelijk reden, of beter gezegd, vlogen we voor de wind weer richting huis. Met gemak ging de teller over de 30 km/u, zonder echt te hoeven trappen. Door Delft en Delfgauw gingen we op het Balijbos aan om in een mum van tijd weer op Zoetermeer aan te vliegen. Halverwege namen we nog afscheid van Alexander.
Met een kleine zestig kilometer op de teller kwam ik thuis. De wind had er een mooie training van gemaakt.
Reacties
Een reactie posten