Voor vandaag besloot ik gewoon eens een rustig rondje te rijden en om na lange tijd weer eens de Lekdijk te bezoeken. Gewoon op mijn gemak wat kilometers wegmalen. Zo gezegd, zo gedaan. Via een wat vreemde heenweg, waar ik wat wegen voor komende dinsdag verkende reed ik op Capelle a/d IJssel aan. Opvallend was het aantal kerkgangers wat hier te voet naar de kerk ging terwijl verderop ik werd ingehaald door een sportieve Volkswagen. Op de dijk langs de Hollandse IJssel nam ik het nieuwe fietspad wat langs de IJssel bleef, een leuke route hoewel je wel moet opletten als je het fietspad wilt nemen, zonder dat je het door hebt blijf je gewoon de oude weg rijden.
Na de Algebrabrug ging zocht ik een weg door Krimpen naar de IJsseldijk, hier maakte ik een beetje raar lusje, maar goed ik kwam daar waar ik wilde komen. Verderop ging ik van de dijk af en nam het fietspad langs krimpen, als je de kaart ziet vraag je je af wanneer er een fietsbrug komt tussen Capelle en Krimpen, het scheelt een overbodige lus.
Bij Krimpen a/d Lek reed ik de Lekdijk op om deze tot Schoonhoven niet meer te verlaten. Het viel me op dat de mist langzaam aan het verdwijnen was. De zon probeerde zich een weg te banen door het grijze wolkendek. De dijk was de laatste jaren prima opgeknapt en voorzien van een mooi wegdek. Na Bergstoep was dit allemaal anders, hier is men nog druk bezig met de dijk, ik hoop dat het allemaal net zo mooi wordt. Bij Schoonhoven was het een drukte van belang met mensen die een stadswandeling deden. Bellend wurmde ik me door de groep onder de Veerpoort door. OP het Veerplein was de jaarlijkse kermis opgebouwd. Gelukkig was het nu nog rustig.
Ik ging verder langs de Vlist. In mijn wiel zat een groepje mannen waarvan ik vermoede dat ze wekelijks het zelfde rondje rondje rijden zonder er van af te wijken, gezien hun reactie toen ik in het dorpje Vlist linkaf sloeg richting Stolwijk, ze keken me verbaasd na. Ik ging nu weer kilometers gechtdoor, ondertussen kwam de zon ook tevoorschijn, het was nu prima fietsen. Terwijl na Stolwijk rechtdoor reed een "doodlopende" weg in begon ik te twijfelen, deze weg liep toch niet dood? ik zag restanten van een onderbord (fietsers uitgezonderd?) Al gauw kwamen de nodigde fietsers me tegemoed, ik zat dus op de juiste weg. Terwijl ik zo hier reed moest ik denken aan de Waardentocht. Deze was enkele jaren geleden bij onze club. Slingerend ging deze tocht door de Alblasserwaard, Vijf Herenlanden, Lopikerwaard en Krimpenerwaard, over rivierdijken, smale kades en rechte polderweg. 200 km met slechts 3 verkeerslichten. Het was een prima training voor de Marmotte die we dat jaar zouden rijden.
Moe en voldaan kwam ik thuis. Echt soepel liep het niet vandaag. Toch heb ik heerlijk gefietst.
Training datas
http://www.bikeplanner.com/index.php?module=blog&name=fietspat&tt=155868
Reacties
Een reactie posten