FietspaT

Minachtend keek de man naar "het apparaat" op het stuur van de fietser naast hem. Hij vond het helemaal niks dat moderne ding. Dat had toch niets meer met fietsen te maken, je moest gewoon de weg uit je kop leren vond hij. Al dat moderne gedoe sloeg nergens op. Bij het naderen van het verkeerslicht haalde hij zijn voet uit het klikpedaal. Tot vijftien jaar terug zweerde hij bij toeclips. Die moderne pedalen waren maar niks, je zat helemaal vast, als het weigerde was je de pineut. Tot die koude winterdag vijftien jaar gelden. Bij het naderen van een grote kruising kreeg de man met zijn verkleumde handen het riempje van zijn Toeclip niet los. Uit stilstand viel hij langzaam om en gleed via de graskant zo de sloot in waarop het ijs niet dik genoeg was om hem te dragen. Na een stevige verkoudheid besloot de man toch over te stappen op de cliploze pedalen, waarvan hij, nadat hij eraan gewend was van mening was dat hij het jaren eerder had moeten doen. Bij het verkeerslicht melde d...