FietspaT

Na de Paleizentocht van gisteren voelde de benen prima aan. Omdat het mooi weer was besloot ik om even een snel kort rondje te doen. Mijn polderverzet uitlaten zeg maar. Ik nam zoveel mogelijk de fietspaden langs doorgaande wegen en brede polderwegen. De drukte zou hier het meeste meevallen. En dat klopte ook. Hoewel de benen goed voelde had ik in het begin nog wel wat moeite om er wat tempo in te krijgen. Maar na een halfuurtje ging het wel beter. Vanaf Alphen reed ik langs het Aarkanaal naar Ter Aar. Vanaf daar zette ik koers via Woubrugge naar Hoogmade. Ik wist de teller rond de 35 km/u te houden. Dat gaf een goed gevoel. Vanaf Hoogmade pakte ik de nieuwe Ruigekade naar Leiderdorp. Hoewel ik baal dat het mooie smalle pad nu voetpad is was ik vandaag blij dat ik gewoon mijn eigen tempo kon doorrijden zonder andere tot last te zijn. Dat het mooi weer was merkte ik bij de Oude Rijn. Daar stond de brug open om de nodige pleziervaart te laten passeren. Een ouder echtpaar op E-bikes beslo...

http://ift.tt/eA8V8J Gisteren was het weer zover: De Duinentocht. Een jaarlijks terugkerend ritueel waar ik altijd reikhalzend naar uit kijk. Ook dit jaar begon het te kriebelen. In eerste instantie had ik de hoop om met ruim 1.000 km op de teller aan de start te mogen staan. Maar helaas. Verder dan een goede 300 km kwam … Meer lezen over De Duinentocht, een geslaagde retrovariant van WordPress http://ift.tt/2mI2uHa via IFTTT

http://ift.tt/eA8V8J In het kader van “40 jaar Toervereniging Zoetermeer ‘77” hier één van mijn avonturen uit het verleden. Als Junioren hoorde we diverse Toerders steeds over “Aubel”. De advertenties in het blad Fiets leerde ons dat het ging om een Cyclosportief. De Shimano Fiets Challenge, georganiseerd vanuit het Belgische Aubel. En wij Junioren zouden en moesten … Meer lezen over Aubel (Shimano Fietschallenge 1996) van WordPress http://ift.tt/2kGFbeB via IFTTT

Vandaag is het dan zover, de Ronde van Frankrijk gaat weer finishen op L'Alpe d'Huez. De weg is al dagen lang een bijna 14 km lange camping. Het wegdek is allang niet meer zwart, maar rood, veel wit en blauw. De lokale ondernemers draaien overuren. Al met al, de gekkigheid is compleet. Maar wat maakt deze berg nou zo bijzonder? Wat mij betreft als fietser niks. Ten eerste is het een brede veel te drukke weg. Als je er klimt komt een permanente horde van auto je voorbij. Bijzonder zwaar is de klim ook niet. Het begin is dan even 10% maar dan heb je het ook wel gehad. Het uitzicht is ook niet echt bijzonder. Daarvoor kan je beter de zijwegen nemen. Het meest bijzondere is gewoon de de Ronde van Frankrijk deze berg regelmatig aandoet en er opvallend veel Nederlanders hebben gewonnen, 8 stuks. Daarmee staan we gelijk aan de Spanjaarden die er ook 8 keer hebben gewonnen. Zelf heb ik de puist 2 keer beklommen. In 2002 en 2003. In 2003 heb ik mijn tijd niet gemeten, toen reed in de Ma...

Het was ergens eind jaren negentig toen ik een artikel las over de Cauberg Classic. Een cyclosportief over het parcours van het dat jaar gereden WK op de weg. Zondagochtend vroeg vertrokken we met een aantal junioren richting het zuiden. Aangekomen in Valkenburg zochten we de permanance op waar de inschrijving alles behalve vlot verliep. We namen het voor lief omdat het het eerste jaar was dat deze rit werd georganiseerd en wij het gewoon een leuk iniatief vonden. Na het grote omkleedritueel togen we naar de start waar we een aantal bekende toerders ontmoete. We gingen klaar staan voor de start, hoewel het nog onduidelijk wwas welke kant we op gingen zoadt menigeen veerkeerom in het startvak stond. Het startschot werd gegeven en we gingen op pad. Koud reden we vrijwel direct de Cauberg op. In het peloton zat een man, of beter een oudere man die naar mijn menig Briek Schotte nog had leren fietsen bij wijze van spreken. Deze man reed, alsof er niets aan de hand was, op zijn grote plaat d...

Vandaag was het alweer mijn derde jacht. Ik hoopte mijn lijn van vorige week, toen ik 4e werd, kon doorzetten. In het clubhuis was het al gezellig druk. Vandaag was ook Frans (van de gouden handjes) aanwezig. Hij had samen met Michel de jacht uitgezet en was met zijn scooter naar het clubhuis gekomen. Om half tien vertrokken we naar de start die op de zelfde locatie lag als vorige week, maar nu een totaal andere kant uitging. Via de top van de heuvel reden we richting de Intratuin. Ik zat een beetje achterin de groep, zo kon ik het allemaal goed overzien. Al snel was er twijfel. Een zoeker bracht verwarring, hoewel eigenlijk de vervolgpijl al meteen op de kruising stond. Als eerste dook ik het fietspad naar Leidschenveen in. Achter mij duurde het wel even voor er reactie kwam, pas halverwege werd ik door de groep bijgehaald. Een deel van de klassementsrenners was hier meteen het Westerpark ingedoken en miste zodoende al de eerste controle. Net voor Leidschenveen kwam er verwarring bij ...

Gisteren heb ik deelgenomen aan de eerste Classico Boretti ( www.classicoboretti.nl ). Ik moet zeggen dit was een genoegen. Ditmaal geen cylo waar je de bergen moest overleven, maar eentje waar je in de vlakke polder tegen de wind in mocht beuken. Zondagochtend, 7.45 uur, ik verzamel met mijn fietsmaten bij mij thuis, laden de fietsen in de auto en rijden, in de regen van Zoetermeer naar Amsterdam. Aangekomen bij sportperk Slotervaart laden we de fietsen uit en kleden ons in de regen om. Je vraagt je wel eens af waar je mee bezig bent bij dit soort ongein. Benen nog effe insmeren met good old Born 1 en op naar het Olympisch stadion. De weg ernaartoe verast ons, een landweggetje en een sluisje, soms heeft Amsterdam ook mooie plekken. Aangekomen in het stadion is het snel de rugnummers halen, het is nog 3 minuten voor vertrek. Mijn nummer zit er niet bij, en ik ga toch twijfelen aan mijn verstand, heb ik het verkeerde nummer onthouden?? Bij een dame achter een laptop vraag ik het na, mi...