FietspaT

Op mijn lijstje van te rijden routes voor deze vakantie stond ook de Redoute. De bekende klim ui Luik-Bastenaken-Luid die het verleden het begin was van de finale. Nu had ik thuis al zitten puzzelen op een mooie route, want dit was best lastig. Of de weg is een drukke provinciale weg waar de auto’s … Meer lezen over Klassieker naar de Redoute Lees verder

http://ift.tt/eA8V8J Vandaag de Koninginnenrit gereden naar de Wanne. Lees hier mijn blog > Lees verder

Morgen staat de laatste voorjaarsklassieker op het programma, Luik-Bastenaken-Luik. Helaas heb ik tot op heden deze klassieker nooit zelf gereden. Één keer had ik me ingeschreven, dat was in 2003. Maar omdat mijn vriendin hoogzwanger was besloot ik niet te gaan. Een wijs besluit van die dag beviel ze van onze dochter Sara. Ik stuurde mijn broer en zwager een SMS dat ze oom waren geworden. De één reed op dat moment op de klinkers in Stavelot terwijl de ander net zijn bidon aan het vullen was op de Wanne. Sinds ik in 1996 voor het eerst meeging naar het Ardennenweekend van de fietsclub  ben ik verzot op dit gebied. De heuvels, de rust en de hele sfeer. Ik ben de nodige jaren mee geweest. De meestal grijze lucht en de geur van de kolen die er heersen stemmen me altijd tevreden en gelukkig. De eerste weekenden dat ik meeging waren in Rochelinval, een gehucht tussen Trois-Ponts en Vielsalm waar we vanuit het huis een prachtig uitzicht hadden op de Wanne. Daar zaten we in de nabijheid va...

Hoewel ik over het algemeen er minachtend naar kijk was ik toch een keer jaloers op een aantal fietsers die er wel één hadden. Dat was tijdens een Ardennenweekend van mijn fietsclub. Onze uitvalsbasis was dat jaar Waimes, nabij Malmedy. Dit dorpje gelegen in de Oostkantons ligt op een mooie afstand van de Eifel. Onze voorrijder André had besloten om dit jaar eens het onbekende in te gaan, de Eifel. Voor de koffie was Moschau uitgezocht en daar gingen we dus op pad. Het eerste stuk in België was nog wat zoeken omdat een weg was afgesloten. In Duidsland bleek al snel dat we op grote hoogte zaten, we konden in de wijde omgeving kijken. We namen een mooie afdaling het Rurdal in, vanaf daar reden we over een grevelpad door het dal. Qua wegdek hadden we het beter kunnen overslaan, maar de natuurschoon was uitmuntend. Aan het einde van het pad namen we de klim naar Seifenauel waar ik zowaar als eerste bovenkwam. We daalde weer af het dal in, samen met Pieter nam ik de strijd op voor de Stoopb...