Ronde Kaag en Braassem

Vandaag op pad geweest om wat wegen te bekijken voor de Duinentocht. Volgens de verhalen was het wegdek niet overal even best. Daarom reed ik vanaf Hoogmade langs de HSL richting Rijpwetering om vervolgens een nieuw fietspad richting 't Veen te nemen.

Ondertussen bulderde de wind vanuit het noordwesten door de open polders. Met wat slim rijden wist ik afwisselend voor de wind en tegen de wind te rijden. Toch had ik het vermoeden dat de wind meer uit het westen kwam.

Bij Leiderdorp nam ik de klinkerweg die ik er eigenlijk helemaal niet zo heel slecht bij vond liggen. Vanaf Leiderdorp ging het met de wind vol in de rug hard op Koudekerk aan, maar aan de overzijde van de Rijn was het weer stoempen richting huis.

Cycling Workout | Endomondo

ATB-en in het Twentse land

Wat doe je als je op familiebezoek gaat naar Enschede en er in de omgeving net een 60 km lange ATB-route is geopend? juist je neemt je ATB mee en gaat de route een stuk verkennen. Zo gezegd, zo gedaan. Na aankomst in Enschede was het eerst tijd voor koffie met een Tompouce en daarna was het hoog tijd om op de fiets te stappen. Hoewel het koud was waren de weersomstandigheden best aardig, een waterig zonnetje probeerde door te komen.

Echte mannen jacht

Met een weersverwachting van regen-, hagel- en sneeuwbuien, een temperatuur van rond de vier graden was het vandaag de beurt aan de echte mannen voor de Vossejacht. Doe daarbij stukken soppig land en alle ingrediënten voor een mooie jacht waren aanwezig. Dat was wellicht ook de rede dat een oud gediende, Frans, ook aanwezig was bij de jacht. Ondanks deze omstandigheden had Frans gewone racebandjes om zijn crosser zitten. Ik was benieuwd hoeveel Frans vandaag zou moeten lopen.

Ronde van Vlaanderen 2012 door een Ollander

Komend jaar ligt de finish van de Ronde van Vlaanderen in Oudenaarde. Niets mis mee, sterker nog, ik heb de petitie getekend. Gewoon omdat het me mooi leek om de finale van De Ronde te laten bestaan uit Oude-Kwaremont - Patersberg - Koppenberg. Tot zo ver niets aan de hand tot ik het parcours zag wat voor 2012 werd gepresenteerd. Wat had men gedaan?? Ten eerste een criterium over de eerder drie genoemde hellingen en dit ten koste van de Muur van Geraardsbergen. 


Niet dat De Muur zo ver van de streep veel zou betekenen. maar De Muur zou net als de Oude-Kwaremont in voorgaande edities er wel voor kunnen zorgen dat je De Ronde verliest als je niet oplet. De organisatie gaf aan dat het kwa kilometers niet haalbaar was om De Muur nog op te nemen in het parcours.  Dat vond ik vreemd. Afgelopen zomer heb ik met mijn fietsclub een tocht van 105 km gereden in de Vlaamse Ardennen met daarin Oude-Kwaremont - Patersberg - Koppenberg en De muur van Geraardsbergen. Dan rest er nog 155 km om de rest van de wedstrijd te maken. Tijd om te puzzelen.

Zo gezegd zo gedaan. Ik ging eens aan de slag op een GPS kaart en tekende een route langs de voorlopig meest belangrijke punten van De Ronde. Banaf Brugge ging het via een korte weg via Tielt, Deinze richting Zottegem. Daar begon de ellende met het duo Lippenhovenstraat en Paddestraat. Vervolgens via de Berendries naar Geraardsbergen voor De muur van Geraardsbergen. Vervolgens weer in westelijke richting naar Petegem voor de Valkenberg en Haaghoek. Vervolgens duiken we het Maarkedal in voor een aantal beklimmingen die op zich niet veel voorstellen maar de de smalle wegen en snelle opvolging zich wel laten gelden.

Via de Steenbeekdries en Taaienberg wordt er koers gezet richting Ronse voor de Kruisberg. Dan duikt de route Wallonië in voor de Knokteberg. De route zorgt nu voor weinig verassingen. Afdalen via de grote baan naar Kluisbergen om de echte finale te beginnen met de Oude-Kwaremont, Patersberg en Koppenberg om dan snel te dalen richting Oudenaarde. Tot mijn verbazing is deze route slechts 170 km. er is dus nog ruimte. Er is dus nog ruimte voor bijvoorbeeld de Kerkgate of op de heenweg Doorn. Maar de mensen die echt bekend zijn in de streek zullen vast nog wel wat weten. Dus ik stel voor om dit maar als basis te nemen voor De Ronde van 2013.

Modderjacht

Resultaat van de modderjacht

Het moest er een keer van komen, een modderjacht. Deze zondag was het zover. De uitzetters Antoon en Jeroen hadden hun best gedaan om er een mooie jacht van te maken, met vele nieuwe verassende stukken.

Vanaf de start ging het in één groep het Westerpark in waar we de nodige zoekpijlen kregen voorgeschoteld. Één pijl zorgde (bewust?) voor verwarring, deze stond midden op een kruising waardoor de groep al snel in tweeën brak. Bij de Balijbrug stond een zoekpijl waarbij de grote meute de verkeerde weg in reed maar ik zelf de juiste volgpijl wel zag terwijl de rest al de trap oprende. Bovenaan de brug stonden 3 pijlen naar rechts met de tekst "Pas op!". Ik vond het al vreemd maar d'r moest hier een lampje gaan branden. De bedoeling was om hier weer naar beneden te gaan onder de brug door, je knijper in een emmer te gooien en vervolgens weer de trap op om over de brug te gaan. Niemand deed dit waardoor er uiteindelijk 7 controles in deze jacht zaten, deer eerste had iedereen toch gemist.

Helemaal ruk

Een Vossejacht is net als het echte leven. De ene week rij je de sterren van de hemel, de andere week rij je als een schemiel in de rondte.
Zo was het afgelopen zondag. Vanaf de start ging het goed. Terwijl het gros meteen een park indook volgde ik de juiste route over een ouwe puinberg waar ik in mijn jeugd menig uurtje heb gespeeld. Ondanks dat ik de juiste route reed verzuimde ik om over de top van de berg te gaan waar nou net de witte emmer stond die uiteindelijk door slechts 2 man was gevonden.

Verder door er park waar ik iedere strook asfalt nog prima van ken ging het op Stompwijk aan. In volle achtervolging. In de verte zal ik al 2 groepen rijden die het tempo er goed in hadden. Toch wisten we bij Stompwijk weer aan te sluiten. Na een zoekpijl reed ik met een kleine achterstand achter de groep aan. Maar net voor ik aansloot reed ik lek. Het gekke is dat ik niet vloekte. Snel nieuwe band erin, achteraf iets te snel. Vlug met een luchtpatroon de band oppompen en binnen 3 minuten zat ik weer op de fiets. Ik merkte wel een hobbeltje in mijn band, maar reed vol door. Via Gelderswoude ging het weer op Benthuizen aan. Na de HSL rechtsaf het Bentwoud in via een prachtige steenslagweg. Daar reed ik weer lek. Zo te zien had mijn binnenband ergens onder de buitenband gezeten.Nu had ik wel een probleem. Mijn banden waren op en plakkers had ik ook niet.

Ik besloot om naar huis te gaan, fiets om te wisselen en alsnog op zoek te gaan naar de vos. Zo gezegd zo gedaan. Redelijk makkelijk kwam ik op de finale en vond de vos. Uiteindelijk was ik deze jacht de laatste. Gellukkig hield ik wel de leiding in het klassement. En mijn mede leider? Die was slechter af. Na iets te diep in het glaasje te hebben gekeken moest hij deze jacht laten schieten. Maar nu, kop op en op naar volgende week.

De buit is binnen, winst in de Vossejacht

Eigenlijk zat het er al aan te komen, dat ik winst zou pakken. Na drie keer de derde plaats, pakte ik afgelopen zondag de overwinning en meteen (gedeeld) de leiding in het klassement. En dat was niet alleen toe te schrijven aan de benen, maar ook aan de alertheid.

Deze zondag was het al duidelijk dat iedereen naar mij keek. Zeker na het stukje in het verslag waar men goed op mij moest letten.

"Maar let op, de sterk rijdende Patrick Coers zit hem op de hielen, en deze liefhebber van linkse hobby’s"

Strontjacht

Gisteren stond de derde Vossejacht op het programma. Ditmaal uitgezet door de neven Scholten die erom bekend staan het liefst een Vossejacht uit te zetten van 100 km helemaal door het veld. We waren dus gewaarschuwd. Ook deze ochtend was er weer een lekkere dichte mist, wat tegen je of voor je kan werken. Vanwege mijn goede klassering in het klassement ben ik momenteel supergemotiveert.

Geen hand voor de ogen

Gisteren stond de 2e Vossejacht op het programma. Henk en Jules zouden de jacht uitzetten. Met Henk, die volgens mij alle boeren uit de omgeving kent, houd ik altijd rekening met veel lange stukken land. Of het nu ook zo zou zijn was maar de vraag.
Door mijn goede uitslag van de week ervoor was ik super gemotiveerd. Ik had veel tot de puntjes verzorgt, fiets nagelopen, maar niet gepoetst (bijgeloof, straks poets ik het geluk eraf). Net op het punt toen ik stond te vertrekken bedacht ik me dt ik en PTT-elastiek moest hebben om mijn ring voor de vos om mijn arm te kunnen doen. Helaas, geen voor handen, dan maar zo.

Lichtelijk gespannen reed ik naar het clubhuis. De vorm was goed, ik was niet eens op zoek naar pijlen, iets wat ik anders wel doe. Bij het clubhuis nam ik een bak koffie, kreeg mijn spullen, startnummer 2 vandaag, en genoot van de evaluatie van de jacht van vorige week.

Vijf over half tien vertrokken we naar de start. Ditmaal geen zoeken naar de start maar in vliegende vaart langs het Westerpark naar de A12. Echt hoog lag het tempo niet. Klassementsleider Charles reed op kop met zijn naaste belager, Aad in het wiel. Ik besloot maar eens het tempo op te voeren wetende dat ik dit later wel weer moest bekopen, zo gaat het nou eenmaal. Langs de A12 ging het tempo weer omhoog. De uitzetters hadden een leuk stukje land gevonden langs de gloednieuwe geluidswal. De notoire afsnijders bleven hier op het fietspad rijden, d'r stond tenslotte geen emmer. Verderop doken we een stuk bos in en reden langs het Bredewater op het kantoor van Jules af waar op het parkeerdek 2 emmers stonden die iedereen eigenlijk wel had.

Via de Boerhaavelaan en Stolbergenlaan gingen we langs de Delftsewallenwetering weer naar de A12 om onze weg te vervolgen naar Bleizo. Daar waren een paar zoekpijlen geplaatst. Ik probeerde een uit kunstje uit door om te draaien op het moment dat ik de vervolgpijl zag. Een deel van de rijders trapte er in, de afsnijders hadden het meteen door en kwamen achter me aan. Al snel kwam alles weer bij elkaar en reden we op de HSL af waar een flink stuk land langs het spoor op ons wachtte. Hierna ging het verder langs de N209 naar het nieuwe fietspad door het Bentwoud. DE koploper was niet meer te zien door de mist. Uiteindelij kkwam er een kopgroep van zo'n 7 man bij elkaar. Door verkeerd gokken bij een zoeker moest ik deze laten gaan en zag ze in de mist verdwijnen hoewel het gat misschien net 50 meter was. Ondertussen werd ik bijgehaald en uiteindelijk bij Hazerswoude kwam het hele zooitje weer bij elkaar.

Volg gas ging het op Klein Giethoorn aan waar enkele achterblijvers hun knijper in een emmer gooiode waar de rest geen aandacht had besteed. Langs de Oostvaart reden we naar de Vierheemskinderenweg aan waar eindelijk het langverwachte lange stuk land van Henk kwam. Eerst door een oud maisveld wat goed te doen was om vervolgens langs de N11 naar Hazerswoude-Rijndijk te gaan. De groep ging nu aardig uit elkaar, In het dorp moest nog een lus genomen worden waar enkel doorreden. Helaas stond er in deze lus geen controle zodat de voorgangers zeer veel geluk hadden en vol gas doorreden.

Onder tussen zette we een achtervolging in. Langs de N11 tot het bosje bij Weipoort. Daar moesten we een stukje singletrack van de MTB route volgen. Op de gok reed ik erlangs hoewel ik nog wel één knijper over had. Dit was een goede gok. Nu was het een kwestie van gas blijven geven terwijl een groepje notoire hardrijders in mijn nek zat te hijgen. Samen met John en Frank was het vechten voor onze plek. De hekken van de Weipoort waren onze medestanders, deze smeet ik toen ik er door was zo hard mogelijk dicht, dit hield de groep achter ons toch een beetje op. Na de brug van de Zuidbuurtseweg was het scherp links het land in. John miste de bocht en moest omrijden over de weg wat hem uiteindelijk best goed uit kwam. Frank liet ik al snel achter me. De vos was in zicht met een flink stuk land voor me. Iets wat ik altijd graag heb. Frank liet ik al snel achter me en John zag ik van rechts komen en bijna gelijktijdig kwamen we bij de vos, ik wist mijn ring nog net voor hem over de paal te gooien. Toen ik omkeek zag ik de groep met hardrijders komen die de paal bijna in tweeën reden. Ondertussen kwam Charles vloeken en tierend op Jan bij de Vos. Wat bleek, Jan had Charles gesneden net voor we het land ingingen. De gemoederen liepen nog hoog op.

Al met al was het een prima jacht voor mij. Ik kwam als zevende bij de vos. De eerste vier hadden één of meerdere controle's gemist, waardoor ik derde was in de dagstand. Iets wat me prima uitkwam. Nu sta ik tweede in de stand, nu proberen vast te houden, ik ga er nu voor, het klassement.

De 1e Vossejacht

Afgelopen zondag was het eindelijk zover, de eerste Vossejacht van het seizoen. Naa maanden van voorbereiding, waar ik serieus aan mijn vorm had gewerkt, kon ik, samen met 26 andere gekken, eindelijk los.
Voor vertrek werd er eerst stil gestaan bij het overlijden van Rob Moioli begin dit jaar. Ten nagedachtenis van Rob wordt er nu om vijf-over-half-tien gestart omdat Rob steevast ook vijf minuten te laat was.
Ditmaal was de jacht uitgezet door Thijs Vreugdehil en Rob van der Plas, twee oude rotten op het gebied van Vossejacht die het uitzetten van een jacht prima verstaan. Ook ditmaal hadden ze er een mooie klassieker van gemaakt.

De start was al bij zo'n punt waar complete verwarring zou ontstaan over de te volgen richting. Enkele lepe jagers hadden de eerste pijl gevonden en vlogen met het complete peloton in de achtervolging op een woonwijk aan. Daar was het weer draaien en keren over woonerven en tuinpaden. Rob stand er te opvallend met de gele emmer net  na een zoekpijl. Het kon niet anders zijn dan dat er nog een emmer en de buurt moest staan. Toch reed een grote groep direct op hem af terwijl ik rechts afsloeg en inderdaad de blauwe emmer aantrof waar nog geen knijper in lag.

In de veronderstelling dat ik nu in de achtervolging in op de grote groep voor me. Door het Westerpark Buytenpark ging het op Stompwijk aan. Hier werd ik achterop gerede door de groep die toch was omgekeerd op zoek naar de andere emmer. Bij Stompwijk namen we het lusje langs de N206 om vervolgens door de Geerpolder richting Zoeterwoude te rijden. Opvallend was dat een grote groep bij elkaar bleef terwijl er stevig werd doorgefietst. Van achter de groep reed ik vlot naar voren omdat ik in de veronderstelling was dat we een stukje singletrack van de MTB route zouden krijgen, dan zat ik in ieder geval vooraan. Helaas gingen we over de kerkepaden van de Weipoort. Daarbij was nog wat verwarring door een onduidelijke pijl. De grote groep reed zo het erf van een boer op die volgens mij meteen zijn jachtgeweer in gereedheid bracht.

Na het geharrewar ging het via Gelderswoude waar ik nu flink moest doortrappen om weer vooraan te komen. Het ging eigenlijk opvallend makkelijk. Bij Oosterheem zat ik weer vooraan en doken we achter Miss Etam weer een stuk bouwrijp terrein in. Bij Bleizo reden we weer een stuk land in. Ik dacht slim te zijn en een bocht af te snijden. Hier reed ik zo een kuil in en vloog over mijn stuur met een salto het gras in. Allemaal zonder erg, na het rechtzetten van mijn stuur was het langs de A12 wederom vol gas weer naar voren rijden. Samen met Jules en Aad reed ik kop-over-kop richting de koplopers. We werden spoedig ingehaald door een behoorlijke groep waar van samenwerking totaal geen sprake was. We hielden onze benen stil. Uiteindelijk wisten we bij de twee koplopers te komen doordat ze moesten zoeken bij een zoekpijl. In de grote groep gingen we op de Balijbrug af waar ik profijt had van mijn MTB trainingen en in volle vaart langs de trappen naar beneden reed terwijl het merendeel liep of voluit remde.

We maakte een grote lus door het Balijbos waar we Thijs troffen met de rode emmer. Charles die samen met Jules nu 20 meter voorsprong had op de grote groep wees Jules de verkeerde weg bij een Zoeker. Hij had die ochtend komende vanuit Nootdorp de route al gereden en wist dat we langs de A12 moesten blijven. Vanaf Knorrestein ging het via het ruiterpad, waar de laatste controle stond, op de vos aan. Charles nam de gok om het laatste stukje ruiterpad niet te nemen, iets wat hem goed uitkwam. Daarachter reed ik op 2e positie met Aad Scholten achter hem aan. Bij de hoek van het park stond al de vos. Aad wist nog net voor me langs te schieten en zodoende kwam is als derde bij de vos.

Al met al was ben tevreden. De vorm is goed want moe was ik niet. Dit bied perspectief voor de toekomst. Ik ga me nu volledig op de Vossejacht richten. Eens kijken wat er voor me te halen valt in het klassement.